۱. DO → وقتی از فعالیت‌ها، کارها یا وظایف کلی حرف می‌زنیم.
مثلاً کارهایی که لازم است انجام بدهیم، اما نتیجه‌ی خاص و ملموسی ندارند.
۲. MAKE → وقتی چیزی می‌سازیم یا نتیجه ملموسی به‌وجود می‌آوریم.
معمولاً معنی «ساختن» یا «ایجاد کردن» می‌دهد.
✔ بعضی عبارات ثابت هستند و باید آنها را حفظ کنی، چون با منطق ساده قابل‌حدس نیستند. مثلاً:
• do homework درست است، اما نمی‌گوییم make homework.
• make a decision درست است، اما نمی‌گوییم do a decision.
✔ معمولاً برای توصیف کارهای روزمره و مسئولیت‌ها از do استفاده می‌شود.
✔ وقتی خروجی یا نتیجه مشخص و ملموس داریم، معمولاً از make استفاده می‌شود.
1. DO → used for general activities, tasks, or duties. These are actions that don’t usually create a specific or tangible result.
2. MAKE → used when something is created, built, or when there’s a specific, often physical or measurable result.
✔ Some expressions are fixed and need to be memorized, as they can’t always be guessed logically.
✔ We usually use do to talk about daily tasks a
مکالمه سریع