👈🔹سریال دو دختر ورشکسته یا بخند و انگلیسی یاد بگیر 2 broke girls

فعل چیست؟
بیایید با اصول اولیه شروع کنیم. فعل چیست؟ افعال کلماتی هستند که اعمال را اعم از جسمی یا روحی توصیف می کنند. افعال همچنین “حالت” را توصیف می کنند؛ مثل be، become یا exist.
Salah ran across the field, kicked the ball, and scored a goal.   صلاح در سراسر زمین دوید، به توپ ضربه زد و یک گل به ثمر رساند
“I am the State.” —King Louis XIV   “من دولت هستم.” – پادشاه لوئی چهاردهم
برخی از افعال همچنین به عنوان “افعال کمکی” می‌ آیند
ریشه فعل
فرم اصلی یا ریشه فعل بدون هیچ گونه تغییر باقی می ماند. همچنین زمان حال ساده برای همه ضمایر به جز سوم شخص مفرد است.
سوم شخص مفرد (حال)
از فاعل هایی مثل he، she و it استفاده می شود. در فعل سوم شخص مفرد زمان حال، معمولا فقط –s به انتهای شکل اصلی فعل افزوده می شود.
برای افعالی که در پایانشان حرف بی صدا و –y وجود دارد (مثل try، carry)، حرف y را حذف کرده و به جایش –ies اضافه می کنید (tries، carries). اگر فعل با حروف صدادار و –y تمام می شود (مثل say، buy)، فقط باید یک –s به فعل اصلی اضافه کنید.
افعالی که با -ch، -sh، -x، -z یا –s تمام می شوند، به جای این که –s باید –es بگیرند. مثلا watch می شود watches و kiss می شود kisses.
گذشته ساده
زمان گذشته عملی را نشان می دهد که قبلا اتفاق افتاده است. در بیشتر موارد با افزودن -ed به انتهای ریشه فعل، یا فقط -d اگر شکل ریشه به E ختم شده باشد، ساخته می شود. با این حال، مراقب افعال بی قاعده باشید، آن ها برای شکل گذشته ساده هم از قاعده خاصی تبعیت نمی کنند.
صفت فاعلی
صفت فاعلی برای زمان های استمراری و نشان دادن عملی که در حال انجام است، استفاده می شود و در سطوح پیشرفته تر انگلیسی می توان از آن در عبارات وجه وصفی استفاده کرد. در اغلب موارد شما می توانید خیلی راحت –ing را به انتهای فعل اصلی اضافه کنید، اگر چه گاهی اوقات شما باید اول e‌ را حذف کنید.
صفت مفعولی
صفت مفعولی یا شکل سوم فعل برای زمان های کامل به کار می رود. در افعال باقاعده این همان زمان گذشته ساده است و بنابراین هیچ چیز اضافی لازم نیست یاد بگیرید. با این حال، معمولا در افعال بی قاعده از ضمایر گذشته منحصر به فردی استفاده می شود، بنابراین ممکن است مجبور شوید شکل آن ها را حفظ کنید.
مصدر ها و اسم مصدر ها
به جملات زیر دقت کنید:
Do you like to swim?
Do you enjoy learning?
اگر می خواهید از یک فعل به عنوان اسم استفاده کنید، می توانید آن را به صورت مصدر یا اسم مصدر در بیاورید.
برای ساختن یک مصدر باید حرف اضافه to را در مقابل ریشه فعل اضافه کنیم. اگر چه از نظر فنی دو کلمه به حساب می آید، اما یک مصدر به عنوان یک کلمه واحد عمل می کند و معمولا یک اسم است. البته گاهی اوقات به عنوان یک صفت یا قید هم استفاده می شود.
To forgive is divine.   بخشیدن امری الهی است. (اسم)
Bring a snack to eat if you get hungry.   اگر گرسنه شدید، یک خوراکی برای خوردن بیاورید. (صفت توصیف کننده “snack”)
از طرفی، می توانید فعل را با افزودن-ing ، مشابه با صفت فاعلی، به یک اسم مصدر تبدیل کنید. یک اسم مصدر فقط به عنوان اسم کاربرد دارد و گاهی اوقات می توانید از آنها برای ایجاد عبارات اسم مصدری استفاده کنید.
Running is too difficult.   دویدن خیلی سخت است
Studying the cosmos is not the same as understanding the cosmos.   مطالعه در مورد کیهان به منزله درک کیهان نیست