مثلاً چند سال پیش یک برنامه‌نویس برای کار کردن به یک سیستم مناسب و چند Software نیاز داشت. امروز علاوه بر اون‌ها، هزینه‌ی LLM API، Subscription، GPU و ابزارهای AI هم به هزینه‌های کاری اضافه شده. یا وجود سیستم های مثل MCP و Agentic کردن فرآیند ها داره تو زمین مصرف گرایی بیشتر و سریعتر بازی میکنه.
درسته که AI سرعت تولید رو بالا برده، اما برای یک Developer مستقل یا یک شرکت کوچک، آیا این افزایش سرعت همیشه به اندازه‌ی هزینه‌ی جدید، ارزش اقتصادی ایجاد میکنه؟ لزوماً نه.
این الگو رو تقریباً همه‌جا می‌بینیم. خیلی از محصولات مدرن دیگه صرفاً برای این ساخته نمی‌شن که 30 سال کار کنن بخشی از مدل کسب‌وکارشون اینه که مصرف بعدی رو ایجاد کنن: Upgrade، Subscription، خرید مجدد و...
تو بحث اجتماعی هم همینه، Recommender Systemها فقط محتوا پیشنهاد نمی‌دن اونا برای گرفتن توجه ما بهینه می‌شن. سوشال مدیا، تبلیغات رگباری، پورنوگرافی و وجود گزینه های مختلف و همیشه در دسترس کالا، سرویس، پارتنر و... زمان و توجه انسان رو با دستکاری دوپامین دریافتی به مصرف پشت سر هم و تکرار این چرخه بهینه میکنه.
دوستان ما تو دنیای جدید زندگی میکنیم که تو پیچیده ترین حد ممکنه، شاید خطر اصلی مصرف‌گرایی تو دنیای فعلی این باشه که دیگه فقط محصول یا سرویس نمی‌خریم زمان، توجه و حتی عادت‌هامون هم تبدیل به کالا شدن.
@silicon_brain | از هوش مصنوعی عقب نمانید