باید یک وقتهایی پس از عبور از رنجهای پیاپی، کاپ قهرمانیات را با خوشحالی بالا بگیری و فریاد بزنی: هرچه که بود گذشت، من قویتر شدم. باید یک وقتهایی دست بعضی دشمنانت را ببوسی که تو را به چنان سختیای انداختند تا متوجه بشوی چنان قدرتی داری! باید قدردانِ بعضی شکستها باشی، قدردانِ بعضی ضربهها، بد شدنها، بدخواستنها، آسیبها که اگر نبودند، هیچ موفقیت و تغییر بزرگی اتفاق نمیافتاد🌱ᥫ᭡
ولی آدمهای صبور هیچوقت هیچ چیزی رو فراموش نمیکنن! زخمارو میشمارن، حرفا رو مرور میکنن و همچنان لبخند میزنن... یه روز که صبوریشون دیگه جواب نداد، با همون لبخند، تو یه چشم بهم زدن برای همیشه، جوری فراموشت میکنن انگار که هیچوقت تو زندگیشون نبودی، آدمهای صبور تا یه جایی میگن فدای سرت🌱ᥫ᭡