🏴وقایع ورود تا وفات حضرت معصومه (سلام الله عليها) در قم
🔹دهم ماه ربیع الثانی سالروز رحلت حضرت فاطمه معصومه (س) میباشد. حضرت معصومه یکسال پس از ورود برادرش حضرت امام رضا(ع) به ایران به همراه عدهای از برادران و خواهران و عده دیگری از خویشان به منظور دیدار امام رضا (ع) وارد ایران شدند.[1] جعفر مرتضی عاملی مینویسد:
🔹«حضرت معصومه در رأس یک قافله 22 نفری متشکل از علویان و برادران امام رضا (ع) برای دیدار با آن امام همام رهسپار ایران گردید»[2]
🔹البته برخی از پژوهشگران تعداد افراد این کاروان را حدود 400 نفر نوشتهاند و قائلند 23 نفر از آنان در ساوه شهيد شدند.[3] پس از آنکه حضرت معصومه و همراهیان ایشان به ساوه رسیدند، مأموران حکومتی با آنها درگیر شدند و بسیاری از افراد این قافله را به شهادت رساندند. در همین زمان حضرت معصومه بیمار شد. از خادمش پرسید: از اینجا تا قم چقدر فاصله است؟ خادم عرض کرد: 10 فرسخ. حضرت فرمود: مرا از اینجا به قم منتقل کن[4]. در همین زمان موسی بن خررج که از بزرگان آل سعد و از شیعیان قم بود به خدمت حضرت معصومه مشرف شد و زمام ناقه او را گرفت و به سرای خویش فرود آورد.[5]
🔹علّت بیماری:
برخی از محققان معتقدند که حضرت معصومه (س) در ساوه مسموم شد و سپس با حالت بیماری وارد قم شد. و پس از مدت کوتاهی به شهادت رسید.[6] محمدی اشتهاردی مینویسد:
«مطابق نقل بعضی مسموم نمودن حضرت توسط زنی در ساوه انجام شد».[7]
🔹عدهای نیز قائلند:
«وقتی حضرت معصومه بدنهای پاره پاره برادران و برادر زادگان خویش را که 23 نفر بودند را دید، به شدت غمگین گشت و در اثر آن بیمار شد».
🔹پس از رحلت حضرت معصومه (س) زنان آل سعد آن حضرت را غسل دادند و کفن کردند. در آن هنگام میان اشعریان (آل سعد) بر سر اینکه چه کسی شایستگی دفن آن بدن مقدس را دارد اختلاف روی دارد... ناگهان دو سوار نقابدار از طرف رودخانه قم به پیش آمدند و وقتی نزدیک بدن مطهر رسیدند از اسب پیاده شدند. نخست بر ان نماز گزاردند و سپس وارد سردابی که برای تدفین وی مهیا شده بود، شدند و به کمک یکدیگر او را به خاک سپردند. و بدون اینکه با کسی سخن بگویند آن محل را ترک کردند. کسی نفهمید آنان چه کسانی بودند.[8]
🔹برخی از محققان احتمال دادهاند که این دو سوار امام رضا (ع) و امام جواد(ع) بودهاند.[9]
با توجه به زمان رحلت آن حضرت یعنی سال 201 هجری، بنابراین سن مبارک آن حضرت هنگام وفات 28 سال بوده است[10].
📚منابع :
[1]- قمی، حسن بن محمد بن حسن؛ تاریخ قم، ترجمه حسن بن علی بن حسن عبدالملک قمی، تهران، طوس، 1361، ص 213.
[2]- عاملی، جعفرمرتضی؛ الحیاة السیاسه للامام الرضا، بیجا، دارالتبلیغ الاسلامی، 1398، ص 428.
[3]- محمدی اشتهاردی، محمد، حضرت معصومه فاطمه دوم، قم، علامه 1375، چاپ اول، ص 118.
[4]- قمی، حسن بن محمد؛ پیشین، ص 213.
[5]- همان.
[6]- عاملی، جعفرمرتضی؛ پیشین، ص 428.
[7]- محمدی اشتهاردی، پیشین، ص 123 به نقل از وسیله المعصومین، ص 68
[8]- قمی، حسن بن محمد، پیشین، ص 214-213 با اندکی تفاوت.
[9]- جمعی از نویسندگان، مجموعه مقالات، قم، زائر، 1384، ص 118 به نقل از گنجینه دانشمندان، ج1، ص 15-14.
[10]- نمازی، شیخ علی؛ مستدرک سفینة البحار، مشهد، چاپخانه خراسان، ج8، ص 257.
@shiahadith
Post #12168
12