باز دریای دلم طوفانی است
آسمانِ کسلم، بارانی است

باغم ار زیر و زبر شد نه عجب
تحفه فصل خزان، ویرانی است

شرح تنهایی من می پرسی؟
شرح تنهایی من طولانی است

دور باطل زده ام، قصه من
همه سرگشتگی و حیرانی است

بعد سرگشتگی و حیرانی
باز هم حیرت و سرگردانی است

دار و تیشه همه آسودگی‌اند
عشق بازی نه بدان آسانی است
 
معنی عشق ز مجنون می‌پرس
که همه بی‌سر و بی‌سامانی است

نسخ و تعلیق من از سرمشقی است
که مرا حک شده بر پیشانی است
 
گرد بادم، نه نسیم سحری
کار من، گل نه، غبارافشانی است

نای بی‌همدمم و تا به ابد
ناله در حنجره‌ام، زندانی است
 
شب قطب و فلک بی‌افقم
من همیشه افقم ظلمانی است

#حسین_منزوی

کانون شعر و ادبیات دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل🖋✨
📚✍️ @Sher_nit