شهناز رمارم

🔺چرا رفتار انسانی با زنان، نیازمند تصویب قوانین است؟

▫️تا حالا فکر کردین چرا برای ممنوعیت ازدواج یک زن بزرگسال با یک پسربچه نیاز به قانون نیست و موضوع بدیهی فرض میشه اما برعکسش نیاز به تصویب قانون و کمک گرفتن از زمین و زمان داره؟

▫️قرن‌هاست مردسالاری از زنان انسانیت‌زدایی کرده؛ برای ساده‌ترین حقوق انسانی زنان باید سال‌ها مبارزه بشه تا به رسمیت شناخته بشه، و در آخر هم به مبارزان برچسب «افراطی» و «تندرو» زده میشه و یا فمنیست بودن معادل ناسزا تعریف میشه.
قوانینی که امروز از زنان و دختران حمایت می‌کنن، محصول همین مبارزات‌ان — نه لطف کسی.

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺مدیریت مادرانه، گمشده حکمرانی خوب

🔹خبر تشکیل پرونده برای شبکه‌ای از مدیران و کارکنان شهرداری مشهد و واسطه‌های مرتبط با آن، دوباره یک پرسش جدی را پیش‌روی افکار عمومی گذاشته است: چرا برخی مدیران، امانت عمومی را فرصتی برای منفعت شخصی می‌بینند؟ بر‌اساس اعلام مقام قضائی، در این پرونده برای ۲۲ نفر کیفرخواست صادر شده است؛ ۱۳ نفر از آنان مدیران و کارکنان شهرداری و ۹ نفر واسطه‌های مرتبط بوده‌اند. درباره دریافت رشوه در برخی فرایندهای ساخت‌وساز و صدور تأییدیه‌های فنی نیز اتهام‌هایی مطرح شده است. بالطبع‌ تشخیص مسئولیت افراد با دادگاه است، اما مسئله‌ای که باقی می‌ماند، فراتر از این پرونده است. فساد فقط مسئله چند متهم نیست؛ مسئله کیفیت حکمرانی است.

🔹وقتی ساختارهای اداری به‌گونه‌ای عمل می‌کنند که شهروند برای رسیدن به حق خود به واسطه نیاز پیدا می‌کند، وقتی مجوز به کالای قابل معامله تبدیل می‌شود و وقتی منابع عمومی از «حق مردم» به «فرصت مدیر» تغییر معنا می‌دهد، باید در کنار برخورد قضائی، درباره فرهنگ مدیریت نیز سؤال کرد. اینجاست که شاید لازم باشد از تجربه‌ای کمتر دیده‌شده سخن بگوییم: مدیریت مادرانه.

🔹نه به معنای اینکه زنان ذاتا مدیرانی پاک‌دست‌تر هستند، بلکه به این معنا که تجربه زندگی بسیاری از زنان، آنها را با نوعی از مدیریت منابع آشنا کرده است که اقتصاددانان و مدیران امروز از آن با مفاهیمی همچون اولویت‌بندی، آینده‌نگری، مدیریت بحران و تخصیص بهینه منابع یاد می‌کنند. در بسیاری از خانواده‌ها، منابع محدود است و نیازها فراوان. مادر باید میان خواسته‌های امروز و ضرورت‌های فردا تعادل برقرار کند؛ هزینه‌های غیرضروری را حذف کند، برای روز مبادا پس‌انداز داشته باشد و در شرایط سخت، کیفیت و عزت خانواده را تا حد امکان حفظ کند. حکمرانی نیز همین است؛ با یک تفاوت بزرگ: منابع‌ دیگر متعلق به یک خانواده نیست، متعلق به یک شهر و میلیون‌ها شهروند است.

💢یادداشت شهناز رمارم را اینجا بخوانید👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1127530


@sharghdaily
sharghdaily.com

🔶 آقای شهردار! پاکبان را زباله‌گرد نکنید

✍️شهناز رمارم
🔴در روزهای اخیر، موضوع تفکیک زباله توسط پاکبانان و گلایه‌های این عزیزان، همراه با ویدئوها و تصاویر منتشرشده، به یکی از موضوعات اخبار شهری تبدیل شده است؛ موضوعی که شهرداری مشهد آن را تکذیب کرده، اما مشاهدات میدانی و اظهارات برخی پاکبانان زحمتکش و شریف، همچنان بر تداوم این اقدام دلالت دارد.
🔴آقای قلندر! پاکبان، کارگر شریف، زحمتکش و عزیز شهر است؛ نه نیروی ارزان جبران ضعف‌های مدیریت شهری. اگر واقعاً وظیفه جدیدی به پاکبانان واگذار نشده، شهرداری می‌تواند با شفاف‌سازی رسمی به این ابهام پایان دهد. اما اگر چنین کاری در عمل انجام می‌شود، باید روشن شود مستند آن چیست، آیا در شرح وظایف و قرارداد آمده، تجهیزات ایمنی لازم تأمین شده و تکلیف مواد دارای ارزش اقتصادی چگونه تعیین می‌شود.

◀️متن کامل این یادداشت را اینجا بخوانید

🇮🇷 @khorasanonlinenews

🔺وقف بدون زنان، روایتی ناقص است

🔹وقف در ایران فقط روایت مسجد و مدرسه و موقوفه نیست؛ بخشی از تاریخ شکل‌گیری نهادهای عمومی و سرمایه اجتماعی ایرانیان است. با این حال، در روایت غالب از وقف، زنان اغلب در حاشیه‌اند؛ گویی بخشندگی، مدیریت و مسئولیت اجتماعی، تاریخی عمدتا مردانه داشته است. تاریخ اما روایت دیگری دارد. نجم‌السلطنه یکی از روشن‌ترین نمونه‌هاست؛ زنی که در آغاز قرن چهاردهم شمسی، با سرمایه شخصی خود بیمارستان نجمیه تهران را بنیان گذاشت و بخش مهمی از دارایی‌اش را برای اداره آن اختصاص داد. او حتی حق نظارت بر بیمارستان را به دخترانش سپرد؛ تصمیمی که در جامعه آن روز، فراتر از یک اقدام خیرخواهانه، نشانه‌ای از اعتماد به توان مدیریتی زنان بود.

🔹پیش از او نیز گوهرشاد و پریزاد نام‌هایی ماندگار در تاریخ وقف و نهادسازی فرهنگی ایران بودند. این زنان فقط «خیر» نبودند؛ بخشی از سرمایه اجتماعی زمانه خود را به ساختن نهادهایی اختصاص دادند که نسل‌های بعد از آن بهره بردند.

🔹امروز نیز این مسیر ادامه دارد. حدود پنج هزار زن خیر در کشور فعالیت دارند و نام‌هایی مانند زهرا گیتی‌نژاد، فاطمه رستگار مقدم و فاطمه توتونچی تنها بخشی از این جامعه بزرگ‌اند. اما مسئله مهم‌تر از شمار خیرین زن، جایگاه آنها در نظام وقف است. آیا زنان فقط باید در مقام اهداکننده دیده شوند یا می‌توانند در سیاست‌گذاری، مدیریت و تعیین اولویت‌های موقوفات نیز نقش داشته باشند؟

🔹هرچند واقف امروز می‌تواند مدرسه و بیمارستان بسازد، اما می‌تواند به پژوهش، فناوری، محیط‌زیست و بازسازی آثار تاریخی و میراث فرهنگی نیز گسترش پیدا کند. پر واضح است جامعه‌ای که زنانش سرمایه، دانش و تجربه دارند، نمی‌تواند نیمی از این ظرفیت را صرفا در حاشیه نگه دارد.

💢یادداشت شهناز رمارم را اینجا بخوانید👇

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1126393


@sharghdaily
sharghdaily.com

🔺خوانندگی زنان؛ «حلال» اما با مجازاتی شدیدتر از جعل اسناد، دایر کردن قمار خانه، غارت گروهی و آتش زدن هواپیما !

▫️هیوا سیفی‌زاده اعلام کرده که در دادگاه بدوی به ۴ سال زندان محکوم شده است.
او در اسفند ۱۴۰۳ هنگام اجرا در عمارت روبرو بازداشت شد.
انشاءکننده حکمی باید به جامعه توضیح دهد که شعر #سعدی، چه با خوانندگی زنان و چه با صدای مردان، اساساً چطور می تواند مردم را به فساد و فحشا تشویق کند؟ و در پرونده حاضر، چگونه احراز کرده است که خواننده با خواندن این چند بیت، مشوق فساد و فحشا بوده است؟

این قطعه بخشی از اجرای هیوا سیفی‌زاده است که‌ منجر به دستگیری او شد.

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺ملیکا پارسادوست: نه فقط به خاطر خودم، از پژمان جمشیدی شکایت کردم

▫️این اپیزود میزگردی‌ست که در تیرماه ۱۴۰۵ درباره پرونده شکایت ملیکا پارسادوست از پژمان جمشیدی ضبط شده است. این میزگرد با حضور ملیکا پارسادوست، الهه محمدی، ترانه علیدوستی، زهرا مینویی و آتنا کامل برگزار و به موضوعات کلی‌تری همچون عدالت، نقش رسانه در پرونده‌های آزار جنسی و روند دادرسی در چنین پرونده‌هایی در سیستم قضایی ایران پرداخته شد.

* میزگرد پیش از تأیید حکم پژمان جمشیدی از سوی دیوان عالی کشور ضبط شده است.

این اپیزود از رادیو‌ هشت را می‌توانید در کست باکس و دیگر پادگیرها بشنوید.⁩⁩

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

‍ 🔺این مطلب درباره شکیرا نیست!

▫️این روزها با وایرال شدن اجرای شکیرا در جام جهانی، خیلی‌ها درباره‌ی خیانت پیکه می‌نویسند: «چطور ممکنه کسی به زنی با این چهره، این موها و این جذابیت خیانت کنه؟»
اما این جمله، بیش از آنکه درباره‌ی پیکه و شکیرا باشه، درباره‌ی نگاه جامعه به زنان است.

▫️این نگاه، هم زن را به ابژه‌ای برای تایید و رضایتِ مرد تقلیل می‌ده، هم بارِ مسئولیت رو، از دوشِ مردِ خیانت‌کننده برمی‌داره.
و در نهایت، باز هم تمام کاسه‌کوزه‌ها سرِ زنان شکسته می‌شه!

▫️شکیرا برای اینکه شایسته‌ی احترام و وفاداری باشد، لازم نبود شکیرا باشه!
لازم نبود زیباترین باشه!
لازم نبود مشهور باشه!
هیچ زنی نباید مجبور باشه که در توضیح خیانت، اول زیبایی یا ارزشمندیِ خودش رو ثابت کنه.
وفاداری، حقِ هر انسان در یک رابطه است!


▫️پشت این واکنش، یک باور قدیمی پنهان شده: اینکه وفاداری مرد، نتیجه‌ی عملکرد زنه!
و اگر زنی به‌اندازه‌ی مورد نظر زیبا، جذاب و خواستنی نباشه، شریکش می‌تونه بهش خیانت کنه! اینکه وفاداریِ مردان، نتیجه‌ی عملکرد زن هاست.
و اگر خیانتی اتفاق بیفته، لابد زن جایی کوتاهی کرده؛ یا به خودش نرسیده؛ یا توی رابطه کوتاهی کرده.

▫️خیانت، نتیجه‌ی کمبود زیبایی، عدم جذابیت یا بی‌ارزشی طرف مقابل نیست.
وفاداری هم، پاداشِ زیباتر بودن نیست.
خیانت، قبل از هر چیز، یک انتخابه؛ و مسئولیت این انتخاب، فقط و فقط بر عهده‌ی کسی هست که این انتخاب را کرده، نه کسی که قربانی آن شده.

▫️وقتی می‌گیم «چطور ممکنه به زنی با این زیبایی خیانت بشه؟»، ناخواسته زیبایی را به معیاری برای شایستگیِ وفاداری تبدیل می‌کنیم.
معنای پنهان این حرف اینه که خیانت به زنانی که با معیارهای رایج زیبایی هماهنگ نیستند، قابل‌انتظاره. و بعضی زنان، فقط به خاطر ظاهرشون، بیشتر از دیگران سزاوار عشق، احترام و وفاداری‌اند.

▫️در این اظهار نظرها، آدم‌ها از خودِ خیانت تعجب نکردند.
ازین موضوع تعجب کردند که زنی که به زیبایی شکیرا مورد خیانت قرار گرفته!
انگار هنوز هم جایی تو ذهنمون این باور وجود داره که زیبایی باید وفاداری بخره! که هرچقدر یک زن زیباتر باشه، احتمال خیانت بهش کمتره./منبع:پادکست روزن

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺از جامعه می‌شنوند که می‌توانی مستقل باشی اما اقتصاد پاسخ‌شان می‌دهد که هنوز نه!
✍محمد مالجو

بخش‌هایی از یادداشت:

▫️اگر بخواهیم یکی از مهم‌ترین تحولات جامعۀ شهریِ ایران طی سال‌های اخیر را فقط در یک جمله خلاصه کنیم شاید بتوان گفت: جامعه از نهادهایش جلو زده است، به این معنا که تحول نگرش‌ها از تحول نهادها پیشی گرفته است. برای فهم این ادعا باید عرصه‌ای را کاوید که کم‌تر دیده می‌شود: زندگی روزمره و روابط خانوادگی و نگرش‌هایی که آرام‌آرام دگرگون می‌شوند بی‌آن‌که نهادهای رسمی به‌موازات‌شان تغییر کنند.

▫️الگوی سنتی اقتدار خانوادگی اکنون دیگر مقبولیت اجتماعی گذشته را ندارد. اکثریت جامعه پذیرفته‌اند که زنان باید خودشان دربارۀ زندگی‌شان تصمیم بگیرند و در روابط خانوادگی از حق انتخاب برخوردار باشند و نقش‌شان به خانه‌داری محدود نشود. این تحول نه‌چندان در قوانین یا نهادهای رسمی بلکه در ذهنیت مردم رخ داده است. با قاطعیت می‌توان گفت جامعۀ شهریِ ایران در سطح ارزش‌ها و نگرش‌ها به‌شدت دگرگون شده و نهادها دیر یا زود ناگزیر خواهند بود خود را با چنین تحولی تطبیق دهند.

▫️در سال ۱۴۰۴ نرخ مشارکت اقتصادی مردان ۶۷.۹ درصد بود اما این رقم برای زنان فقط ۱۳.۴ درصد، یعنی از هر ۱۰۰ زنِ در سنِ کار فقط ۱۳ نفر وارد بازار کار می‌شوند و ۸۷ نفر در شمار جمعیت فعال اقتصادی قرار نمی‌گیرند.

▫️جامعۀ ما زنان بیش‌تری در سن کار دارد اما نهاد بازار کار نه‌فقط جذب‌شان نکرده بلکه اکثرشان را بیرون از عرصۀ فعالیت اقتصادی نگه داشته است.

▫️در میان تهی‌دستان شهری و طبقۀ کارگر نیز از الگوی سنتی اقتدار به‌شدت فاصله گرفته شده، حتی میان گروه مقام‌ها و مدیران حکومتی و خانواده‌های‌شان.

▫️اما آیا نهادهای اقتصادی توانسته‌اند استقلال نگرشیِ زنان را به استقلال اقتصادی تبدیل کنند؟ چکیدۀ نتایج طرح آمارگیری نیروی کار سال ۱۴۰۴ قاطعانه پاسخ می‌دهد: نه.

متن کامل را اینجا👇 بخوانید:

🔺۲۲ خرداد، روز‌ ملی همبستگی زنان ایرانی

▫️۲۲ خرداد در تقویم رسمی ثبت نشده، اما در حافظه جنبش زنان ایران به‌عنوان روزی ماندگار شناخته می‌شود؛ روزی که نامش با مطالبه برابری گره خورده است.

▫️نخستین بار در ۲۲ خرداد ۱۳۸۴، چند روز پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری نهم، جمعی از فعالان حقوق زنان در تهران گرد هم آمدند تا خواستار اصلاح قوانین تبعیض‌آمیز شوند. آن تجمع بدون درگیری پایان یافت، اما صدایی را بلند کرد که قرار بود ادامه داشته باشد.

▫️یک سال بعد، در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵، میدان هفت‌تیر تهران بار دیگر صحنه حضور زنانی شد که از گرایش‌ها و باورهای گوناگون آمده بودند؛ از فعالان مدنی و دانشجویی تا کنشگران صنفی. این‌بار اما تجمع با برخورد فیزیکی پلیس و بازداشت ده‌ها نفر همراه شد.

▫️پلاکاردها از برابری در طلاق و حضانت، منع تعدد زوجات و حق برابر در قانون. این همبستگی گسترده، بعدها به شکل‌گیری «کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز» انجامید؛ نماد ایستادگی و اتحاد زنانی است که خواستند صدایشان در عرصه عمومی شنیده شود.
از یادداشت نوشین احمدی خراسانی به نقل از کانال موسسه رحمان

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺مگر سرانجام عاشقانِ ایران غیر از این است؟

◽️۴۴ سال پیش، در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۱، پل ساخته شده توسط ارتش بعث بر اروندرود را با دلاوری و نبوغ خود ویران کرد؛ پلی استراتژیک که دسترسی عراق به خرمشهر اشغالی را فراهم می‌کرد. دو هفته بعد از عملیات متهورانه‌اش، مردم شندیدند که «شهر آزاد گشته»!

◽️سالی پیش از این در عملیات شگفت‌انگیز ‌ اچ۳⁩ و نابودی پایگاه الولید دلاوری‌ها کرده بود. پس از آزادسازی خرمشهر، در عملیات بغداد در تیر ۱۳۶۱ پایتخت عراق را بمباران کرد، هر چند که دوست دوران سازش، سرهنگ عباس دوران⁩، را ازدست داد.

◽️باوجود فداکاری برای ایران و ملت ایران، محمد ری‌شهری او را متهم به حمایت از سلطنت کرد. زندانی و سپس از ارتش اخراج شد تا در دی ۱۳۸۱ در تصادفی جان داد. در گمنامی درگذشت و در جایی کم‌نام و نشان بخاک سپرده شد. مگر سرانجام عاشقانِ ایران غیر از این است؟

‏خرمشهر را سرهنگ خلبان ‌محمود اسکندری⁩ آزاد کرد!

«پهلوان محمود اسکندری، بلند آسمان جایگاهت!»
منبع: سیمرغ‌ایران

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺از مهسا امینی و هزاران دختری که سوار ون کردند تا بی حجاب های افتخار آمیز ۲۲ بهمن!

▫️وقتی رسانه های اصولگرا[حکومتی] رادیدم که با چه ذوق و شوقی، تصاویر خانم های بی حجاب - و نه حتی اصطلاحاً بدحجاب - را در راهپیمایی 22 بهمن منتشر و حتی با آنها مصاحبه می کنند، دلم به حال خانواده جگر سوخته مهسا امینی سوخت که وقتی گشت ارشاد او را گرفت، روسری به سر داشت .

▫️و دلم سوخت برای هزاران زن و دختر ایرانی که آنها به خاطر چند تار مویشان که از روسری بیرون زده بود، به ضرب و زور و تحقیر کنان به سمت ون های سبز می کشیدند و آن بی دفاعان تنها می توانستند از خشم یا ترس یا ترکیبی از این دو، جیغ بکشند .

▫️و دلم سوخت برای آن مادری که دخترش را سوار گشت ارشاد کردند و او جلوی ون را گرفته بود که " تو را خدا نبریدش، دخترم بیمار است".

▫️ما مردمان دلسوخته ای هستیم که تمام تلاش مان را می کنیم که لااقل، سرزمین مان، زمین سوخته نشود./عصرایران

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

‍ 🔺ناترازی‌های اقتصادی، فرسایش سرمایه اجتماعی و ناکارآمدی سیاستی؛ سه ضلع بحران امروز
✍شهناز رمارم

آنچه امروز جامعه ایران با آن دست‌به‌گریبان است، برآیند سال‌ها ناترازی اقتصادی، کاهش سرمایه اجتماعی و ناکارآمدی سیاست‌گذاری است. شهروندان برای تأمین معیشت روزمره و دستیابی به یک زندگی معمولی، به هر ابزاری متوسل می‌شوند؛ اما غالباً به موفقیت چندانی دست نمی‌یابند. این ناکامی‌های پی‌درپی، سرخوردگی انباشته‌ای را پدید آورده که به خشمی نهفته در لایه‌های مختلف جامعه تبدیل شده است.

با این حال، این خشم به معنای غفلت از نقش «رذالت‌های هدفمند» کشورهای سلطه‌جو برای اخلال در امور اقتصادی کشور و افزایش نارضایتی عمومی نیست. مردم ایران در عین انتقاد از وضعیت موجود، اگر لازم باشد برای دفاع از این مرز و بوم تا پای جان ایستادگی می‌کنند.

هدف اصلی ترامپ و نتانیاهو ملتهب‌سازی فضای اعتراضات و سوق دادن آن به سوی شعارهای رادیکال و خشونت‌آمیز است تا از این مسیر، فشارها، تهدیدات و اقدامات خارج از چارچوب معاهدات بین‌المللی خود را مشروع جلوه دهند و زمینه بی‌ثباتی در حاکمیت ایران را فراهم کنند. این در حالی است که مردم ایران حمله نظامی مستقیم رژیم صهیونیستی به کشور را نپذیرفتند و با انسجام و اتحادی کم‌نظیر از کیان ایران‌زمین دفاع کردند.

در همین راستا، پروژه افزایش تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی با هدف قطع شاهرگ‌های حیاتی کشور و تحقق آمال و آرزوهای دیرینه قدرت‌های خارجی، با ظاهری فریبنده و در پوشش «حمایت از مردم ایران» دنبال می‌شود. انتشار مصاحبه‌ای از دونالد ترامپ در ۳۵ سالگی که اخیراً بازنشر شده، گویای این واقعیت است که وی حمله به ایران را راهی برای ثروتمند شدن آمریکا می‌دانسته است. تجربه اخیر ونزوئلا نیز تأییدی بر همین رویکرد است؛ جایی که ترامپ به صراحت اعلام کرده نفت ونزوئلا برای جبران خسارت وارده به آمریکا مصرف خواهد شد، بی‌آنکه مشخص کند کدام دادگاه بین‌المللی چنین حکمی صادر کرده و میزان این خسارت بر چه مبنایی تعیین شده است.

ترامپ نه‌تنها به معاهدات سازمان ملل پایبند نیست، بلکه حتی قوانین داخلی آمریکا را نیز نادیده می‌گیرد و بدون مجوز کنگره به کشورهای دیگر حمله می‌کند و در امور آنان مداخله می‌نماید. اما ایران، ونزوئلا، سوریه یا لیبی نیست. ایران، وطن شیرزن‌ها و دلیرمردانی است که جان می‌دهند اما خاک نمی‌دهند. ایرانیان زندگی با عزت و شرافت می‌خواهند، نه بازگشت به ارتجاع و ذلت زیر پرچم بیگانه.

در پایان، به‌عنوان فرزند ایران‌زمین ــ با پیشینه‌ای از اجداد کرد و ترک که در مواجهه با دشمن خارجی قحطی و گرسنگی را تحمل کردند و از ریشه و اصل ایران عزیز دفاع نمودند ــ و به‌عنوان یک کنشگر اجتماعی ـ سیاسی، ضمن تأکید بر حقانیت اعتراضات مردمی، به حاکمان و دولتمردان توصیه می‌کنم برای عبور از بحران، واقعیت ناکارآمدی سیاست‌ها را بپذیرند و وارد گفت‌وگوی مستقیم با مردم معترض شوند. به‌جای تقابل و سرکوب، الگوی «حکمرانی اجتماعی» را مبنای عمل قرار دهند و اعتراض کسبه را نشانه‌ای از امید به تغییر و بهبود بدانند، نه آشوب و اغتشاش.

👇ویدئوی زیر گفتگو با دونالد ترامپ در ۳۴ سالگی را نشان می‌دهد.

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

تا آخرین لحظات زندگی با گرمای مهر پسرش وجودش را محافظت می‌کرد. وقتی از امدادرسانی نومید شد با پیامی فرزندش را به مردم سپرد.
برای حفظ فرزندان گرانقدر حافظ مرز و بوم #ایران بودجه های ناکارآمد را حذف و بر بودجه رفاهی و حفاظتی مرزبانان بیفزایید.
#مرزبان_بی‌ادعا

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

‍ 🔺اعدام قاتل الهه، قانون ضدزن را عوض نمی‌کند
✍️شهرزاد همتی

حکم اعدام قاتل الهه حسین‌نژاد تأیید شده، اما اجرای آن به یک شرط گره خورده است: در قوانین فقهی ایران، دیه زن نصف دیه مرد است و برای اجرای #قصاص ، خانواده مقتول باید «تفاضل دیه» بپردازند. خانواده الهه توانایی تامین این تفاضل دیه را ندارد و حالا خواهرش از مردم درخواست کمک کرده تا با جمع‌آوری پول، حکم #اعدام اجرا شود.

همدلی با خانواده‌ای که عزیزش را به شکلی خشونت‌بار از دست داده، انسانی و ضروری است.اما همدلی، اگر جای فکر انتقادی را بگیرد، می‌تواند خودش به بازتولید #خشونت تبدیل شود.از منظر فمینیستی، اینجا با یک تناقض عمیق روبه‌رو هستیم؛ برای «احقاق حق» زنی که قربانی خشونت مردانه شده، باید از قانونی استفاده کرد که خود، زن را نصف انسان تعریف می‌کند. پرداخت تفاضل دیه یعنی پذیرش عملی این منطق که جان زن ارزان‌تر است و این کمبود باید با پول جبران شود.

در سال‌های اخیر، نظریه‌پردازان فمینیست از چیزی به نام «فمینیسم کیفری» انتقاد کرده‌اند؛ رویکردی که به‌جای تغییر ساختارهای نابرابر، به مجازات شدیدتر و حذف فیزیکی مجرم تکیه می‌کند. در این منطق، اعدام به‌عنوان «پیروزی زنان» معرفی می‌شود، بی‌آنکه پرسیده شود این پیروزی دقیقاً علیه چه چیزی و به سود چه نظمی است.

جمع‌آوری پول برای تفاضل دیه، هرچند از دل خشم و درد مشروع می‌آید، اما مردم را در قتل دیگری شریک می‌کند؛ قتلی که نه امنیت زنان را افزایش می‌دهد، نه مردسالاری را تضعیف می‌کند، و نه مانع تکرار خشونت می‌شود. فقط یک بدن دیگر حذف می‌شود؛ این‌بار با مشارکت جمعی.

فمینیست بودن، به‌معنای موفق شدن در یک بازی ناعادلانه نیست؛ به‌معنای تغییر قواعد بازی است.فمینیسم می‌تواند و باید هم‌زمان:با خشونت علیه زنان مخالفت کند، با اعدام به‌عنوان ابزار عدالت مخالف باشد و به‌جای تأمین هزینه تفاضل دیه، خواستار لغو نابرابری دیه، حذف قصاص و بازاندیشی در مفهوم عدالت کیفری شود.

کمک واقعی به خانواده الهه، نه در شریک‌شدن در یک مرگ دیگر، بلکه در تبدیل این پرونده به نقطه فشار اجتماعی برای تغییر قانون است؛ قانونی که هم زن را فرودست می‌داند و هم خانواده‌های کم برخوردار را گروگان احساسات عمومی می‌کند. شاید سخت باشد، شاید unpopular باشد، اما گاهی رادیکال‌ترین موضع فمینیستی این است: نه به اعدام، حتی وقتی خشم حق با ماست./مطالبات‌زنان

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

روز مادر را فقط با تبریک گفتن نمی‌شود گرامی داشت.

مهم‌تر از هر پیام و گل و لبخندی، حقوقی است که مادران باید هر روز از آن برخوردار باشند؛ از حق دسترسی به خدمات بهداشتی و حمایتی گرفته تا امنیت شغلی، حق مرخصی و امکان تصمیم‌گیری درباره بدن و زندگی خود.

مادری شغل نیست؛ اما بی‌حقوق گذاشتنِ مادران، بی‌ارزش کردن همین نقش انسانی است.

امروز اگر می‌خواهیم از مادران تقدیر کنیم،
باید اول از همه مطالبه‌گرِ حقوقشان باشیم.

روز مادر، روز یادآوری کارهای بی‌مزد و بی‌مرز نیست؛
روز حقوق فراموش‌شده مادران است.

زن بدون اینکه مادر باشد هم انسان است و شایسته برخورداری از حقوق انسانی برابر.

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺مردان و خشونت علیه زنان

شیما قوشه: ما در جامعه‌ای سنتی، مذهبی و ضد زن زندگی می‌کنیم که قوانین آن مثل مسئله اثبات تجاوز، پر از تبعیض و نابرابری است. فرهنگ مردسالار و خشونت جنسی علیه زنان در طول تاریخ وجود داشته و نمی‌توان آن را صرفا ناشی از غریزه یا اختلالات روانی دانست.


🔻فیلم کامل این گفتگو در یوتوب آزاد:
https://youtu.be/UdyIQixYcVo

AzadSocial
💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺خشونت علیه زنان در ۱۳ پرده

۱- پسر خانواده ۱۵ سال است که در خارج زندگی می‌کند و دو خواهرش از پدر و مادر پیرشان نگهداری می‌کنند ، پس از مرگ پدر ، پسر به ایران برمی‌گردد ، ارثیه دو برابری اش را به پول تبدیل کرده و با رضایت کامل به خارج از کشور باز می‌گردد.

۲ - زنی هربار پس از کتک خوردن از همسرش مدتی حبس می‌شود ، تا زخمهایش خوب شوند ، او به این زندگی ادامه می دهد ، چون حق طلاق گرفتن ، ندارد.

۳- پدر و مادری ، پس از بحث و جدل فراوان با پسرشان ، او را به قتل می‌رسانند ، پدر به جرم قتل پسرش به ۴ سال زندان و مادر به جرم مشارکت در قتل به ۱۵ سال زندان محکوم می شود.

۴- درحالی که مردی متهم به تجاوز است، با قرار وثیقه  آزاد و به خارج سفر می‌کند ، اما زنی که سالها آرزوی دیدن خواهرزاده اش را دارد ، درست مثل یک محکوم به قتل ، بدون اجازه ی همسر خود ، اجازه ی خروج از کشور ندارد.

۵- در ورودی پشتی بیمارستان ، خانوم فوق تخصص جراح، توسط مرد معتاد کارتن خواب با ضربات چاقو به قتل می رسد .ماه هاست که خانواده ی زن به دنبال ولی دم قاتل می‌گردند تا ۸۰۰ میلیون به حساب آنها واریز کنند ، چون دیه مرد...

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺 اهمیت شروط ضمن عقد در کنار مهریه کم

▫️سمیرا مقدسی، وکیل دادگستری: خانوم ها در جریان باشید، وقتی در قانون جدید ابزار مهریه را از شما می‌گیرند، باید یک وکالت طلاق رو اضافه می‌کردند، که نکرده اند. من خانم ها رو به گنجاندن شروط ضمن عقد در کنار مهریه کم توصیه می‌کنم.
چطوری می‌توانم صدایم را به زنی که در سیستان و بلوچستان است و اطلاعات حقوقی ندارد برسانم که در کنار مهریه ۱۴ سکه، حتما شروط ضمن عقد را استفاده کن!؟

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺زبان ما درس برابری می‌دهد

▫️جالب است که زبان فارسی، از دیرباز جنسیت را در بسیاری از ساختارهایش نادیده گرفته؛
در فارسی، «او» فقط انسان است—نه زن، نه مرد.
در واژه‌هایمان، تبعیض جایی ندارد.

▫️اما همین ما، در همین جامعهٔ امروز،
گاهی چنان در رفتارها، نگاه‌ها و قضاوت‌ها جنسیت‌زده عمل می‌کنیم که انگار زبان مادری‌مان را نشنیده‌ایم.
جامعه‌ای که واژه‌هایش برابرند، اما گاهی رفتارهایش نه.

▫️زبان ما درس برابری می‌دهد،
ولی جامعه‌مان هنوز در حال یادگیری است.
کاش روزی برسد که رفتارهایمان،
به اندازهٔ واژه‌های فارسی بی‌طرف، انسانی و رها از تبعیض باشد.

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram

🔺هیچ زنی از قضاوت در امان نیست

▫️حجابش، صدایش، اندامش، آرایشش و لباسش همه بهانه‌هایی است برای قضاوت کردن و برچسب زدن.

▫️وقتش رسیده به چیزهایی دیگری جز ظاهر زنان هم توجه کنیم!
به مسیری که آمده اند، به رنج‌هایی که کشیده اند، زیبایی‌هایی که خلق کرده‌اند، توانایی‌هایی که به دست آورده و رویاهایی که در دل دارند.

زیبایی زن فقط در ظاهرش خلاصه نمیشه …

منبع: مدرسه هاوین⁩/ آهنگ: هانی نیرو

💭Channel:
@Shahnaz_Ramaram