به نام خدا
من مهدی کارزاری‌ام، ورودی ۴۰۳ رشته مهندسی کامپیوتر 👋
نزدیک به دو ساله که با مجموعه‌ی آیو (@aioooir) همکاری می‌کنم و حدود یک ساله که به عنوان راهبر تیم اندروید اونجا مشغولم. توی این مدت، خوش‌شانس بودم که بتونم با ۵ نفر از دوستان دانشجو کار کنم و کمک کنم که به سطحی برسن که الان بعضی‌هاشون اعضای ثابت تیم ما شدن 👌

قبل از آیو، تجربه‌ی تدریس خصوصی برنامه‌نویسی با تمرکز بر تست نفوذ داشتم. همچنین قبلاً چند دوره‌ی آموزشی در سایت لیموناد منتشر کرده‌ام که بیش از ۷۰۰ دانشجو در دوره‌های چندجلسه‌ای شرکت کردند و بیشتر از ۵هزار نفر از ویدیوهای کوتاه‌تر استفاده کردن. این بازخوردها همیشه بهم انگیزه‌ی یادگیری و انتقال تجربه رو دادن.

دوران دبیرستانم رو در ماندگار البرز گذروندم. اونجا، غیر از سال کنکور، همیشه عضو فعال تشکل‌های دانش‌آموزی بودم. مسئولیت اجرای بعضی از برنامه‌ها و خوش‌آمدگویی به بازدیدکننده‌ها رو هم برعهده داشتم که تجربه‌ی جالب و سازنده‌ای برام بود.

توی این یک سال اخیر، با همکاری آقای هراتی و قاسمی چند بار تلاش کردیم مسابقات برنامه‌نویسی درون‌دانشگاهی برگزار کنیم، اما به دلیل اینکه عضو شورای مرکزی نبودیم، متأسفانه به جایی نرسید. این یکی از دلایلیه که انگیزه‌ی کاندید شدنم رو بیشتر کرد.

اگه افتخار حضور در شورای مرکزی رو داشته باشم، دو ایده‌ای که خیلی برام جدی هستن رو با قدرت پیگیری می‌کنم:
۱. برگزاری مسابقات برنامه‌نویسی و الگوریتمی 🧠🖥
۲. راه‌اندازی پادکستی دانشجویی مخصوص بچه‌های کامپیوتر 🎙

در مورد مسابقات، از ترم یک پیگیر بودیم چون خودمون به‌طور تیمی در رقابت‌های مختلف شرکت کرده بودیم و خیلی دوست داشتیم مشابهش رو اینجا هم داشته باشیم.
ایده‌ی پادکست هم مدتیه که ذهنمو درگیر کرده و تا جایی که تحقیق کردم، کار جدید و جالبی تو فضای دانشگاهی به حساب میاد. چند ماهیه دارم برای موضوع، مهمون‌ها، فضا و فرم اجراش فکر و برنامه‌ریزی می‌کنم. به نظرم می‌تونه یک خروجی خیلی تأثیرگذار باشه برای ما دانشجوها.

توی این مدت با خیلی از دانشجوهای شاهد، مخصوصاً از رشته‌های دیگه آشنا شدم. با کانون فرهنگی، انجمن اسلامی، بسیج و بقیه‌ی انجمن‌ها در ارتباط بودم و کم‌کم با فعالیت‌هاشون آشنا شدم. این ارتباط‌ها باعث شد بفهمم چقدر ظرفیت توی دانشگاه وجود داره و چقدر میشه با همکاری، کارهای خوبی انجام داد.

یه نکته‌ای که توی صحبت‌های بقیه‌ی دوستان هم مطرح شد و من کاملاً باهاش موافقم، اینه که شورای مرکزی باید جایی باشه برای آدم‌هایی که اهل تعاملن و می‌تونن بین بچه‌ها ارتباط مؤثر ایجاد کنن. شاید من توی این مدت فرصت فعالیت‌های خیلی گسترده نداشتم، اما سعی کردم بچه‌های ورودی خودمون رو به هم نزدیک کنم و خوشحالم که تا حدی در این مسیر موفق بودیم.

امیدوارم با همراهی شما، سال آینده بتونیم این همدلی رو بین همه‌ی ورودی‌ها گسترش بدیم و با هم، جایگاه شایسته‌ی رشته‌ی خودمون یعنی مهندسی کامپیوتر رو توی دانشگاه تثبیت کنیم.