این یافته‌های پژوهشی بهم یادآوری کرد که دوست برای کسی که دور از خانواده زندگی می‌کنه، چقدر جایگاهش فراتر از یه هم‌نشین ساده‌ست و برای کسایی که پیش خانواده زندگی میکنن شاید این معنا رو نده.
دوستای ما در غربت، نگهبانان سلامت روان ما هستن.
پس امشب می‌خوام دو تا کار کوچیک اما مهم انجام بدم:
۱. ساختن امنیت در جایی که حضور فیزیکی دارم: امشب به دورهمی با دوستامون به چشم وقت‌گذرونی نگاه نمیکنم؛ این ساختنِ خاطراتیه که به مغزمون حس خونه میده. چندتا انار بیشتر میگیرم و این شب رو کنار پایگاه امن جدیدم جشن میگیرم.
۲. حفظ ریشه‌ها: برای ارتباط با خانواده اصلی، اصلا منتظر تماس اونا نمیشم. خیلی از بزرگ‌ترها هنوز با مفهوم حضور آنلاین غریبه‌ن و شاید اصلا تماس تصویری یا صوتی رو جز راه های ارتباطی قبول نداشته باشن. با یه تماس تصویری باکیفیت، بهشون نشون میدم که هنوز بخشی از اون جمعم، حتی از پشت صفحه گوشی.
یلدا مبارک رفیقِ دور از خونه 🍉

با ما در کانال تلگرام ، کانال بله و پیج اینستاگرام همراه باشید🙏🌻