❇️ پژواک بلند کوه‌نشینان

✍ #محمد_حسین_آزادبخت

🔰شهر کوچک من، کوهدشت سال‌هاست بر بستر دشتی هموار که کوه‌ها آن را احاطه کرده‌اند، خسته و کرخت دراز کشیده است. روزمرگی‌های ساکنان این شهر هر بامداد با  برآمدن آفتاب از فراز کوه سرخ‌دم لری در شرق، آغاز می‌شود و با فروافتادن آفتاب از پرتگاه سرخ‌دم لکی در غرب به پایان می‌رسد.
آدمیانی که در دامگه این دشت به دام افتاده‌اند، هر روز در لابه‌لای کالبد بد قواره‌ی این شهر در هروله‌ای بی‌پایان، همانند نفرین شدگان خدایان اساطیری، سیزیف‌وار، صبحگاهان گوی آتشین آفتاب را با زحمت تا قله‌ی کوه سرخ‌دمی، می‌غلتانند تا شاید بر دشت شان بتابد اما به ناگاه گوی آتشین از فراز سرخ‌دمی دیگر به پایین فرو می‌غلتد تا روایت رنجی ازلی و ابدی باشد که ساکنان این دشت به آن دچار شده‌اند.

🔹شاید بیش‌تر نفرین شدگان این دشت نمی‌دانند در دامان خون‌رنگ آن دو خواهر دوقلوی سرخ دومان که در شرق و غرب دشت چمباتمه زده‌اند، تمدن‌های فراموش شده‌ای شکل گرفته، رشد یافته، به اوج رسیده و افول نموده است تا ما بر خود ببالیم که وارثان آن نیاکان گمشده در تاریخ هستیم.
بسیاری از آثار برجای مانده از آن که هم اکنون میراث‌های معنوی جهان به حساب می‌آیند، در این سرزمین مادری ما به دست آمده‌اند.

🔹حال در شبی از آن شب‌هایی که خستگان این شهر کوچک از غلتاندن رنج‌ها به قله کوه فراغت یافته‌اند، فرصتی پیش آمده است که آنی به نواها و نغمه‌هایی فاخر که در شهرشان نواخته می‌شود. دل  بسپارند تا زبان جانشان باشد. چون گاهی موسیقی احساسات غم‌ها و شادی‌ها و خاطرات جمعی انسان‌ها را بر می‌انگیزد تا از رنج‌های زیستن رها شوند.
گروهی از فرزندان این شهر کوچک اعضای گروهی به نام (راهو) هستند. آنان می‌خواهند در ۲۲ مهر ماه کنسرتی فاخر را در شهرمان کوهدشت با اجرای ایرج رحمانپور برپا کنند. این رویداد ارزشمند فرصتی فراهم می‌کند تا موسیقی به عنوان شکلی از هنر که بخشی جدای ناپذیر از زندگی انسان است در کانون توجه قرار گیرد.

🔹موسیقی  تاثیرات مهمی بر ذهن، احساسات و هویت انسان‌ها می‌گذارد. گروه راهو می‌خواهند این تحفه را برای ۲۴مهر به خرم‌آباد نیز ببرند گاهی می‌شود با همراه شدن با موسیقی فاخر رحمانپور به ژرفای تاریخ سفر کرد و به دنیای اجدادمان که به راه خود رفته‌اند، سرک کشید و گاهی ردی را که از خود بر جای گذاشته‌اند پی گرفت شاید در کوره‌راهی میان بر با آنان همراه شد.

🔹موسیقی رحمانپور فقط ترنمی از نغمه‌ها و ترانه‌های محلی نیست بلکه زبان گویای تاریخ، فرهنگ، آیین‌ها، باورها، روایت اسطوره‌ها و ارجاع به کهن‌الگو‌های اجدادمان است. این نوع موسیقی به یاری ما می‌آید تا شناخت عمیق‌تری نسبت به فرهنگ خودمان بیابیم و بر هویت خودمان تکیه کنیم. این نوع موسیقی بازاری برای سر گرمی نیست. در حاشیه زندگی نمی‌نشیند. به متن زندگی می آید تا انسان‌های تراز نوین از آن الهام بگیرند و به خودباوری برسند و در هم بستگی و پیوند بین هم نوعان خود از این شیوه‌ی موسیقی بهره ببرند.

🔹 موسیقی رحمانپور مصداق موضوعی است که می‌گوید موسیقی قدرتمندترین ابزار برای برانگیختن و بیان احساسات است. گاهی یک قطعه‌ی موسیقی بیش‌تر از هزاران واژه در روح و روان آدمی نفوذ می‌کند.
بانگی که ایرج رحمانپور در موسیقی‌اش سر می‌دهد، پژواک صدای کوه‌نشینانی از چین‌خوردگی‌های هزارتوی زاگرس است. آن‌گاه که رحیل کوچ را فریاد می‌زنند یا شادیانه‌ها را با آیین عروسی‌ها برپا می‌دارند یا سوگوارانه غم‌های بزرگ را داد می‌زنند و مهربانانه لالایی‌ها را مادرانه و آرام زمزمه می‌کنند و یا برای غلبه بر سختی کار با هم‌سرایی خستگی را از جان و تن می‌سترده‌اند و عشق و دلدادگی را با داستان سرایی روایت می‌کرده‌اند. همه این جلوه‌های زندگی  در موسیقی رحمانپور به بهترین شکل تجلی یافته است.

🔹رحمانپور مقام‌ها و نغمه‌های کهن را کاوش، بازیافت و احیا می‌کند و از فیلتر اعجاب‌آور دانش درونی‌اش عبور می‌دهد تا از ابتذال‌ها و سطحی نگری‌ها پالایش بیابند و تبدیل به دغدغه‌های هدفمند انسان معاصر شوند. آن‌چه که در چرخه آفرینش رحمانپور سیر می‌شود. تبدیل به مولفه‌ای مستقل فرهنگی و تاثیر‌گذار می‌گردد. این مولفه سندی معتبر و منگوله‌دار می‌شود که با در اختیار داشتن آن بر تکه‌ای از زمین و زمان که به تو تعلق دارد بایستی و بگویی من در هیاهو این بی کسی‌ها و بی‌سامانی‌ها این‌جا، طبق این سند ایستاده‌ام و زمین زیر پایم قرص و محکم است.
@seymareweekly