یک بار می‌گویید اشتباهات ما اشتباهات شما را توجیه می‌کند. یک بار می‌گویید ظلم با یک ظلم دیگر اصلاح نمی‌شود. از استدلال اول برای توجیه حضورتان در اینجا استفاده می‌کنید و از استدلال دوم برای فرار از مجازاتی که حقتان است. حس می‌کنم شما زیادی از این بازی خنده‌دار لذت می‌برید. حالا تو دوباره داری سعی می‌کنی از ضعف ما یک اسب تروأ بسازی که شیهه می‌کشد. نه، من با تو به عنوان یک عرب حرف نمی‌زنم. الان من بیش از هرکسی می‌دانم که انسان آرمان است، نه گوشت و خونی که نسل به نسل منتقل می‌شود، مثل کنسرو گوشتی که بین فروشنده و خریدار دست به دست می‌شود. من دارم با این فرض با تو صحبت می‌کنم که بالاخره یک انسان، یک یهودی، یا هرچه می‌خواهی هستی. اما باید مسائل را آن طور که هست، بفهمی. من می‌دانم یک روز به این مسائل پی خواهی برد و خواهی فهمید که بزرگترین جرمی که هر انسانی-هرکه می‌خواهد باشد-می‌تواند مرتکب شود، این است که حتی برای یک لحظه تصور کند که ضعف و اشتباهات دیگران به او حق می‌دهد، به قیمت از بین بردن زندگی آن‌ها زندگی کند و با آن، اشتباهات و جنایاتِ خودش را توجیه کند.
تو فکر می‌کنی ما به اشتباه ادامه خواهیم داد؟ اگر یک روز دست از اشتباه برداریم، آن‌وقت برای تو چه می‌ماند؟

-بازگشت به حیفا، غسان کنفانی