به فرض که نهالان آزادی را سر بریدید، با بذرهای آزادی چه خواهید کرد؟!

روند اعدام‌ها در جمهوری اسلامی طی یک سال اخیر، به شکلی فاجعه‌بار افزایش یافته است؛ اعدام‌هایی که بسیاری از آن‌ها در غیاب یک روند دادرسی عادلانه و با استناد به اتهاماتی عمدتاً بی‌اساس، به بهای گرفتن جان انسان‌ها تمام شده‌اند.

پیش‌تر سازمان دیدبان حقوق بشر در گزارشی درباره اعدام‌های اخیر در ایران نوشت: «محاکمه‌های شتاب‌زده، اتهام‌هات مبهم، محرومیت از وکیل مستقل و شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری» از جمله مواردی است که در روند دادرسی اتفاق می‌افتد.

گذشته از این واقعیت که اعدام، ابزاری قهری و به تعبیری «قلچماق‌مآبانه» برای ایجاد نظم و اعمال کنترل اجتماعی است، تاریخ بارها نشان داده است که سرکوب و روش‌های قهرآمیز، نه‌تنها الزاماً به ثبات و نظم پایدار نمی‌انجامند، بلکه می‌توانند نتیجه‌ای معکوس به همراه داشته باشند.

استفاده‌ی ابزاری از قدرت و سوءاستفاده از اختیاری که حکومت مدعی است از مردم گرفته است، برای گرفتن جان همان مردم و تثبیت و حفظ قدرت خویش، زنگ هشداری جدی برای جامعه‌ی مدنی است. هر حکم اعدامی که امضا و هر طنابی که به گردن انسانی آویخته می‌شود، کارنامه‌ی جرم و جنایت حکومتی را سیاه‌تر می‌کند.

دست از سر جوانان ایران بردارید. طمع قدرت خود را با خون جوانان این سرزمین سیراب نکنید. از تاریخ درس بگیرید و بدانید که جنگ و ستیز با مردم، در نهایت هیچ دستاوردی جز افزایش زخم‌های یک جامعه نخواهد داشت.

اعضای نشریه برکه، در محکومیت اعدام‌های بی‌رویه و فزاینده‌ی جمهوری اسلامی، اعلام می‌دارند که نسبت به این مسئله‌ی روز جامعه آگاه و گوش‌به‌زنگ‌اند و خود را، به‌عنوان عضوی از جامعه‌ی فعالان اجتماعی، موظف می‌دانند که در برابر چنین اعمال شنیعی سکوت نکنند.

در پایان، ضمن محکومیت قاطع این اعدام‌ها، مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده‌های داغدار عزیزانی که به ناحق دیگر در میان ما نیستند، ابراز می‌داریم.

نیما، سپهر و ستایش
نشریه برکه