«نیو آتئیسم» جنبشی است که در دههٔ ۲۰۰۰ میلادی با چهره‌هایی مثل ریچارد داوکینز، سم هریس، کریستوفر هیچنز و دنیل دنت معروف شد.
پیام اصلی‌شان این بود که دین مضر است و جامعه باید به سوی عقل‌گرایی و سکولاریسم حرکت کند.
آن‌ها اغلب اسلام و مسیحیت را به‌عنوان سرچشمهٔ خشونت یا خرافه نقد می‌کردند.
-سکوت در برابر جنایات اسرائیل علیه فلسطین
بسیاری از چهره‌های نیو آتئیسم در برابر مسئلهٔ فلسطین ساکت ماندند یا حتی از اسرائیل دفاع کردند؛ دلایلش چنین است:
آن‌ها معمولاً اسرائیل را یک کشور دموکراسی سکولار و مدرن می‌دانند و فلسطین را «اسلامی» یا «دینی»، و این دقیقاً با جهان‌بینی‌شان (عقل در برابر ایمان) سازگار است.
برخی، مثل سم هریس، آشکارا گفتند که اسلام خطرناک‌تر از دیگر ادیان است؛ و این دیدگاه با روایت‌های سیاسی خاصی هماهنگ است.
به همین دلیل، تمرکزشان بیشتر بر نقد دین (به‌ویژه اسلام) بود تا نقد ظلم سیاسی یا کشتار غیرنظامیان.
به طور خلاصه:
نیو آتئیسم جنبشی بود علیه همهٔ ادیان، اما در نهایت باعث دین‌ستیزی (به‌ویژه نسبت به اسلام) شد، و همین تعصب توضیح می‌دهد که چرا بسیاری از آن‌ها در برابر جنایات اسرائیل علیه فلسطینی‌ها سکوت کرده یا توجیه کردند.