‍ ‍ 📆

۱۸ مهر؛ زادروز #گروس_عبدالملکیان

گروس عبدالملکیان، شاعر معاصر ایرانی، در ۱۸ مهر ۱۳۵۹ در تهران متولد شد. او فرزند محمدرضا عبدالملکیان، شاعر نام‌آشنای معاصر است و از یازده‌سالگی سرودن شعر را آغاز کرد. نخستین شعرهایش در مجلات «کیهان بچه‌ها» و «سروش نوجوان» منتشر شدند.

نخستین مجموعه‌شعر او، پرندهٔ پنهان، در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. از دیگر آثار شناخته‌شده‌اش می‌توان به حفره‌ها، پذیرفتن، سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند و سه‌گانهٔ خاورمیانه اشاره کرد.

شعرهای عبدالملکیان با زبانی موجز و تصاویری خیال‌انگیز، به تجربه‌های انسانی، تنهایی، عشق، رنج و دغدغه‌های اجتماعی می‌پردازند. آثار او به چندین زبان ترجمه شده‌اند و جایگاه ویژه‌ای در شعر معاصر فارسی دارند.



ما چند نفر
در کافه ای نشسته‌ایم
با موهایی سوخته و
سینه‌ای شلوغ از خیابان‌های تهران
با پوست‌هایی از روز
که گهگاه شب شده است
 
ما چند اسب بودیم
که بال نداشتیم
یال نداشتیم
چمنزار نداشتیم
ما فقط دویدن بودیم
و با نعل‌های خاکی اسپورت
ازگلوی گرفته‌ی کوچه‌ها بیرون زدیم
 
درخت‌ها چماق شده بودند
و آنقدر گریه داشتیم
که در آن همه غبار و گاز
اشک‌های طبیعی بریزیم
 
ما شکستن بودیم
و مشت‌هایی را که در هوا می‌چرخاندیم
عاقبت بر میز کوبیدیم
 
و مشت‌هامان را زیر میز پنهان کردیم
و مشت‌هامان را توی رختخواب پنهان کردیم
و مشت‌هامان را در کشوی آشپزخانه پنهان کردیم
و مشت‌هامان را در جیب‌هامان پنهان کردیم...

باز کن مشتم را!
هرکجای تهران که دست بُگذارم
درد می‌کند
هرکجای روز که بنشینم
 شب است
هرکجای خاک...

دلم نیامد بگویم!
این شعر
در همان سطرهای اول گلوله خورد
وگرنه تمام نمى‌شد.

#گروس_عبدالملکیان



🌺@SELMULY چکامـه