فلسفه‌ ی کائنات

کلمه‌ی کائنات دو معنای متفاوت داره. در معنای علمی، کائنات یا جهان هستی به تمام چیزی گفته می‌شه که وجود داره. از ماده و انرژی و فضا و زمان گرفته تا ستاره‌ها، سیاره‌ها و کهکشان‌ها. در این معنا، کائنات یک موجود یا نیروی آگاه نیست و چیزی نیست که برای انسان تصمیم بگیره یا به خواسته‌هاش جواب بده.
اما در معنای معنوی، کائنات بیشتر به عنوان یک نیروی نامرئی و آگاه تصور می‌شه که می‌تونه بین انسان، افکار، خواسته‌ها و اتفاقات زندگی ارتباط ایجاد کنه. در این دیدگاه، اتفاقات فقط مجموعه‌ای از تصادف‌ها نیستن و بعضی از اون‌ها می‌تونن بخشی از یک نظم یا مسیر بزرگ‌تر در نظر گرفته بشن.
یکی از معروف‌ترین باورهای مربوط به کائنات قانون جذب ئه. طبق این باور، افکار، نیت و انرژی انسان می‌تونن روی چیزهایی که وارد زندگی‌اش می‌شن اثر بذارن. مثلاً کسی مدت‌ها آرزوی داشتن سگ داره و بعد ناگهان شرایطی پیش می‌آد که یک سگ وارد زندگیش می‌شه. از نگاه قانون جذب، این اتفاق فقط یک تصادف نیست و می‌تونه نتیجه‌ی هماهنگ شدن خواسته‌ی شخص با کائنات در نظر گرفته بشه.
کائنات در این دیدگاه فقط قرار نیست خواسته‌ها رو برآورده کنه و گاهی نقش راهنما هم پیدا می‌کنه. اتفاقات تکراری، دیدن یک عدد یا نشونه‌ی خاص، برخورد غیرمنتظره با یک شخص، شنیدن جمله‌ای در زمان مناسب یا روبه‌رو شدن با چیزی که مدت‌ها بهش فکر می‌کردیم، می‌تونه به عنوان نشونه‌ی کائنات دیده بشه. یعنی خود اتفاق به تنهایی مهم نیست و معنایی که شخص از اون برداشت می‌کنه اهمیت پیدا می‌کنه. "همزمانی" هم به همین موضوع نزدیکه، یعنی اتفاقاتی که از نظر علت و معلول ارتباط مشخصی با هم ندارن اما به شکل معناداری همزمان یا پشت سر هم اتفاق میفتن. مثلاً به یک نفر فکر می‌کنیم و همون روز ازش پیام می‌گیریم. از دید معنوی، این اتفاق می‌تونه یک همزمانی معنادار باشه، حتی اگر هیچ رابطه‌ی مستقیمی بین این دو اتفاق وجود نداشته باشه. در اینجا معنا لزوماً از خود اتفاق نمی‌آد، بلکه از ارتباطی می‌آد که ذهن انسان بین اتفاقات پیدا می‌کنه. البته این برداشت با معنای علمی کائنات یکی نیست. علم وجود یک نیروی آگاه در کائنات که افکار انسان رو دریافت کنه، نشونه بفرسته یا خواسته‌ها رو جذب کنه تأیید نکرده. خیلی از این تجربه‌ها می‌تونن با تصادف، توجه انتخابی، انتظار و تمایل طبیعی ذهن به پیدا کردن ارتباط بین اتفاقات توضیح داده بشن.
با این حال، معنا داشتن یک اتفاق برای انسان همیشه به این معنی نیست که اون اتفاق واقعاً از طرف کائنات فرستاده شده، درواقع می‌تونه نشون بده که انسان چطور از اتفاقات اطرافش برای ساختن معنا استفاده می‌کنه.