چند مطالعه مهم در رشته‌های مختلف در چند روز اخیر در مجلات معتبر منتشر شده که متاسفانه من فرصت نکردم در مورد آنها به صورت کامل بنویسم. ولی اینجا در این پست سعی کر‌‌دم به آنها اشاره داشته باشم:


1- اول این که مطالعه‌ای در مجله ی NEJM منتشر شده و حالا تاثیر گذاری Semaglutide را در درمان MASH (نام قبلی NASH یا استئاتوهپاتیت غیر الکلی) نشان می دهد.
داروی Semaglutide را با همان نامهای Ozempic و Wegovy می‌شناسیم که برای درمان دیابت و چاقی تایید شده است.
هم در مورد MASH و هم در مورد Semaglutide می‌توانید در @Scientometric جستجو کنید و در مورد آنها بخوانید. لینک مطالعه: اینجا


2- دو مطالعه کارآزمایی بالینی فاز سوم برای درمان سرطان کبد از نوع هپاتوسلولار کارسینوما با استفاده از رژیم ترکیبی ایمونوتراپی با نتایج موفقیت آمیز در مجلات لنست و لنست انکولوژی منتشر شده است.
مطالعه CheckMate 9W، که رژیم Novolumab+Ipilimumab را بررسی کرده در مجله لنست (لینک) و مطالعه ی APOLLO، که رژیم Anlotinib+Penpulimab را بررسی کرده در مجله لنست انکولوژی (لینک) منتشر شده است.


3- در مورد داری obicetrapib برای پایین آوردن چربی خون از نوع LDL

یک مطالعه فاز سوم در مجله لنست (لینک)، منتشر شده و ترکیب obicetrapib و ezetimibe را برای پایین آوردن LDL بررسی کرده است.
مطالعه در افرادی انجام شده که یا از قبل به بیماری قلبی-عروقی آترواسکلروتیک مبتلا بوده یا در معرض خطر بالای آن قرار داشتند، یا دارای هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت بودند.
این افراد با وجود دریافت حداکثر دوز قابل تحمل از داروهای کاهنده چربی خون (به جز ازتیمایب) سطح کلسترول LDL آن‌ها ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا بالاتر بوده و یا عدم تحمل به استاتین ها داشته اند.
نتایح هم کاهش معنادار LDL توسط این درمان ترکیبی به صورت قرص را نشان داده است.

همین طور یک مطالعه کارآزمایی بالینی دیگر نیز از این دارو یعنی obicetrapib در مجله NEJM منشتر شده است (لینک)
در این مطالعه افراد یا هیپرکلسترولمی خانوادگی هتروزیگوت داشته اند و یا دارای سابقه بیماری قلبی-عروقی آترواسکلروتیک بوده اند. این بیماران نیز حداکثر دوز قابل تحمل از داروهای کاهنده چربی خون را دریافت می‌کرده اند. بیماران در این مطالعه یا obicetrapib و یا دارونما دریافت کرده اند و نتایج نشان داده که این دارو در بین این بیماران باعث کاهش نزدیک به 30% در مقدار LDL شده است.

4- و بالاخره مطالعه کارآزمایی بالینی دیگری در مجله NEJM نیز منتشر شده (لینک) و به بررسی استفاده از سیستم تحویل خودکار انسولین (Automated insulin delivery) در بیماران دیابت نوع دوم که از انسولین استفاده می‌کنند، پرداخته است.
در مقایسه با بیمارانی که از روش قبلی خود استفاده می کرده اند، در طی 13 هفته مطالعه، کاهش HbA1C در گروه با دریافت خودکار انسولین بیشتر بوده است (.09 درصد در مقایسه با 0.3 درصد). مقدار هایپوگلایسمی هم در هر دو گروه کم بوده و فقط یک مورد شدید در گروه با دریافت خودکار انسولین گزارش شده است.


@Scientometric