مقاله جدید مجله نیوانگلند: عملکرد بهتر نمره PRS یا polygenic risk score برای سرطان پروستات (Gleason ≥7) در مقایسه با آزمایش PSA یا prostate-specific antigen و همین طور MRI مولتی پارامتریک

میزان نتایج مثبت کاذب در غربالگری سرطان پروستات با آزمایش PSA یا prostate-specific antigen بالا است.
مطالعات GWAS یا همان Genomewide association studies نشان داده‌اند که برخی تغییرات ژنتیکی رایج در افراد مبتلا به سرطان پروستات وجود دارد که می‌توان از آن‌ها برای محاسبه نمره PRS یا polygenic risk score استفاده کرد تا احتمال ابتلا به سرطان پروستات را مشخص کرد.

در این مطالعه، با استفاده از DNA موجود در بزاق، نمره PRS براساس ۱۳۰ تغییر ژنتیکی مرتبط با افزایش خطر سرطان پروستات محاسبه شده و سپس افرادی که نمره PRS آن‌ها در صدک ۹۰ یا بالاتر بوده، بدون توجه به سطح PSA، تحت بررسی سرطان پروستات با multiparametric MRI و همین طور بیوپسی پروستات قرار گرفته اند.

تعداد ۷۴۵ نفر (۱۱/۷٪) نمره ریسک چندژنی در صدک ۹۰ یا بالاتر داشتند.

از میان این ۷۴۵ نفر، ۴۶۸ نفر (۶۲/۸٪) تحت MRI و بیوپسی پروستات قرار گرفتند که در ۱۸۷ نفر از آن‌ها (۴۰٪) سرطان پروستات تشخیص داده شده است.

از میان ۱۸۷ فردی که در آن‌ها سرطان تشخیص داده شده، ۱۰۳ نفر (۵۵/۱٪) بر اساس معیارهای NCCN مبتلا به سرطان پروستات با ریسک متوسط یا بالاتر بودند، بنابراین نیاز به درمان داشتند. با این حال، در ۷۴ نفر از این افراد (۷۱/۸٪)، سرطان با روش تشخیصی فعلی مورد استفاده در بریتانیا (سطح بالای PSA و نتایج مثبت MRI) قابل شناسایی نبوده است و این پیشی گرفتن نمره PRS از عملکرد تست PSA و MRI را نشان می دهد.

دسترسی به مقاله: لینک

@Scientometric