کدام هدف درمانی برای کنترل پرفشاری خون بیماران مبتلا به دیایت نوع دو بهتر است؟

کنترل شدید با هدف رساندن فشار خون سیستولیک به کمتر از ۱۲۰ و یا کنترل استاندارد با هدف فشار خون سیستولیک کمتر از ۱۴۰؟

مطالعه قبلی (لینک) در سال ۲۰۱۰ در این مورد در مجله NEJM منتشر شده بود و با بررسی نزدیک به پنج هزار نفر مبتلا به دیابت نوع دو، دارای پرفشاری خون و در خطر بیشتر عوارض قلبی و عروقی، به این نتیجه رسیده بود که اختلاف کم عوارض قلبی و عروقی بین این دو روش، از نظر آماری معنادار نیست و درنتیجه هدف کنترل پرفشاری خون در این بیماران نیز تغییر نکرد.

حالا مطالعه بزرگتری از چین با جمعیت نزدیک به ۱۳ هزار نفر از همان بیماران در گروه سنی بالای۵۰ در این مجله منتشر شده (لینک) و نتیجه گرفته است که بروز حوادث قلبی و عروقی اساسی در روش کنترل شدید پرفشاری خون به شکل معناداری کمتر از روش کنترل استاندارد بوده است. افت فشار خون علامت دار و همین طور هایپرکالمی در کروه کنترل شدید بیشتر بوده است. مرگ و میر کلی بین دو گروه نیز مشابه بوده است.

احتمالا تفاوت دو مطالعه به علت حجم نمونه کمتر در مطالعه اول و نداشتن قدرت کافی برای تشخیص درست اختلاف آماری معنادار بین دو گروه بوده است.

@Scientometric