بریتانیا در سال ۲۰۲۲ با کمبود حدود ۱۷۶ هزار پزشک، پرستار و ماما مواجه بوده و به شدت به جذب نیروی کار بین‌المللی وابسته شده است.

کشورهای اتحادیه اروپا مجموعا با کمبود حدود ۱/۲ میلیون پزشک، پرستار و ماما مواجه هستند.

دلایل این کمبود شامل پیری جمعیت، شرایط سخت کاری، فرسودگی شغلی و چالش‌های ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ ذکر شده است.

تعداد پزشکان در بریتانیا در سال ۲۰۲۲ به‌طور قابل ‌توجهی کمتر از میانگین کشورهای اتحادیه اروپا بوده است (۳/۲ پزشک به ازای هر ۱۰۰۰ نفر در مقایسه با میانگین ۴/۲ در اتحادیه اروپا).

در مقابل، در بریتانیا تعداد پرستاران کمی بیشتر از میانگین اتحادیه اروپا بوده است (۸/۷ پرستار به ازای هر ۱۰۰۰ نفر در مقایسه با میانگین ۸/۴).
هر چند این هنوز در مقایسه با کشورهایی مثل نروژ (۱۵/۶)، ایسلند (۱۴/۹)، فنلاند (۱۴/۱)، ایرلند (۱۳/۳) و آلمان (۱۲) خیلی پایین‌تر است.

در بریتانیا، بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۱، سهم پزشکانی که در خارج از کشور آموزش دیده‌اند از ۲۹ به ۳۲ درصد افزایش یافته و این نسبت در میان پرستاران تقریباً دو برابر شده و از ۱۲ به ۲۳ درصد رسیده است. پزشکان معمولا از کشورهای هند، پاکستان، نیجریه، مصر و سودان هستند.

با اینکه هزینه‌های سلامت به ازای هر شخص، در بریتانیا نسبت به میانگین هزینه‌ها در اتحادیه اروپا تا حدودی بیشتر است، اما هنوز از برخی کشورها کمتر است؛ مثلاً ۳۰ درصد کمتر از آلمان و ۱۵ درصد کمتر از فرانسه. سهم هزینه‌های سلامت از تولید ناخالص ملی در ۲۰۲۲ در بریتانیا، فرانسه و آلمان به ترتیب ۱۱/۱، ۱۱/۹ و ۱۲/۶ درصد است.

سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) از تمام رهبران اروپایی خواسته است که در سه حوزه اصلی اقدامات مهم انجام دهند: افزایش ظرفیت آموزش، بهبود شرایط کاری و استفاده از نوآوری‌ها برای افزایش بهره‌وری.

تقویت نیروی کار بهداشتی برای ساخت سیستم‌های بهداشتی مقاوم‌تر نیازمند سرمایه‌گذاری اضافی (نسبت به قبل از پاندمی) معادل حدود ۰/۶ درصد از تولید ناخالص داخلی به طور میانگین در کشورهای اتحادیه اروپا است.

اگرچه این هزینه بسیار زیادی است، اما هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی که سیستم‌های بهداشتی ضعیف و شکننده می‌توانند به وجود آورند، بسیار بیشتر از سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای تقویت آنهاست.


گزارش از BMJ: لینک

@Scientometric