صحبتهای امروز وزیر علوم در مورد تفکر علمی و ‌همین‌طور علم و شبه علم مورد توجه قرار گرفته است. (بخشی در ویدیوی پایین پست)

ایشان از فاصله عمیق بین دانشگاه و جامعه، دانشگاه و صنعت و دانشگاه و حکمرانی هم گفته‌اند. در مورد به رسمیت شناختن کرامت انسانی اساتید،‌ دانشجویان و کارمندان هم تاکیداتی داشته‌اند، از جمله به این اشاره داشته‌اند که این کرامت انسانی با فقر نمی‌سازد و ….. نمی‌توان (به این شکل) انتظار جهش علمی داشت.

در مورد علم و شبه علم اشاره کرده‌اند که:

…در دوره کرونا به خاطر داریم، عده‌ای می‌گفتند ما عقیده به کرونا نداریم. ‌مگر کرونا امر‌ عقیدتی است؟
حتی در بین فرهیختگان می‌گفتند که نه، کرونا با این روش …. عرقیجات بخور، این را بخور، آن را نخور تا کرونا نگیری…. ما باید مرجعیت علمی را بپذیریم. کسانی که علمی فکر نمی‌کنند به راحتی تن به خرافه و خیالات و توهمات می‌دهند. ای کاش فکر می‌کنم برای همه رشته ها دو واحد فلسفه علم اجباری بشود که فرق علمی بودن و غیر علمی بودن و مرز شبه علم برای همگان روشن شود.

مقایسه این صحبتها با صحبتهای عبدالحسین خسروپناه دبیر فعلی شورای عالی انقلاب فرهنگی هم جالب است که ‌قبل از این سمتشان مثلا گفته بودند که سه بار کرونا گرفتند و با داروی امام کاظم و امام رضا بهبود یافتند. یا گفته بودند که به هر فردی با مشکل ریوی یا شیمیایی که دارو را توصیه کرده‌اند، تقریبا در همه موارد جواب داده است. همین طور گفته بودند که: «…درمان طب سنتی سینوی در کلینیک‌‌های دانشکده‌های طب سنتی به خوبی پاسخ داده و عوارض واکسن را هم ندارند.» «این تحقیقات با روش علمی، تدوین و قابل عرضه است. علاوه بر اینکه واکسنی مثل فایزر با شواهد علمی، کم‌اثر بودن آن ثابت شده است. (لینک
و‌گزارش پوریا ناظمی در ساینس)

@Scientometric