ارائه راهکارهایی برای پیشگیری از خودکشی دستیاران تخصصی پزشکی در نامه مشترک انجمن علمی روان‌پزشکان ایران و جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی‌، به وزیر بهداشت:

در این نامه ابتدا به ارائه آمارهایی از وضعیت خودکشی در بین دستیاران پرداخته شده که این بر اساس یک پژوهشی بوده که من خلاصه ای از آن را در انتهای پست قرار می دهم. بعد از آن راهکارهایی ارائه شده که از این قرار است:

- استانداردسازی ساعت کار و کاهش ساعت در مورد غیرضروری موجود در برخی رشته‌ها

- توجه به وضعیت حقوق و بیمه و بهینه‌سازی شرایط زندگی

- مداخلات بهبود دهنده روابط بین‌فردی و احترام در محیط کار

- تسهیل امکان خودسنجی وضعیت سلامت روان از طریق طراحی ابزار مناسب 

-  فراهم کردن امکانات درمانی ویژه دستیاران با حفظ محرمانگی هویت ایشان

- توجه به آموزش افراد کلیدی (Gatekeepers) مانند اساتید و پرستاران و خود دستیاران

- انجام مداخلات فوری پس از خودکشی یک دستیار برای سایر دستیارانی که ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرند.

- حمایت روانی از هم دوره‌ای‌ها، دوستان و خانواده‌ی دستیاران از دست رفته در اثر خودکشی

در این قسمت من خلاصه‌ای از پژوهش در مورد وضعیت خودکشی دستیاران پزشکی را اینجا از طرف استادیار گروه روانپزشکی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت روان اجتماعی در همایش روز جهانی پیشگیری از خودکشی قرار می دهم. او و همکارانش یک مطالعه در این مورد انجام داده بوده اند. من مقاله آن را ندیده ام و خبر از انتشار آن ندارم ولی خلاصه ای از صحبت های ایشان را از یک خبرگزاری در مورد مطالعه اینجا قرار می دهم:


زمان مطالعه : اواخر سال 1400

هدف: بررسی سلامت روان و افکار خودکشی دستیاران تخصصی پزشکی

جامعه آماری: ۳۵۳ رزیدنت در شهر تهران (عمدتا خانم، مستاجر و در گروه سنی بین ۲۵ تا ۳۴)

اطلاعات اولیه:
درآمد: عمده افراد کمتر از ۶ میلیون
۳۵ درصد سابقه اختلال روانپزشکی
۲۲ درصد سابقه مصرف الکل و مواد مخدر
۵ درصد سابقه خودکشی
۳۳ درصد استفاده از خدمات سلامت روان در طول دوران کرونا

نتایج اصلی:

۳۴/۳ درصد افکار خودکشی داشتند که ۱۰ درصد از آنها پرخطر بودند.

عوامل موثر بر افکار خودکشی:

سابقه اختلال روانپزشکی، مصرف الکل و مواد مخدر، سابقه خانوادگی اقدام به خودکشی، سابقه شخصی اقدام به خودکشی و خودزنی، تعداد شیفت‌های کاری در یک ماه، سطح درآمد و سطح مواجهه با کووید 19، افسردگی، اضطراب و استرس

هر چه سطح درآمد پایین‌تر بود، شدت افکار خودکشی بالاتر بود

اما جنسیت، وضعیت تاهل، نوع رشته تخصصی و وضعیت سکونت ارتباط معناداری با افکار خودکشی نداشت. در حالی‌که در تمام دنیا در بین پزشکان زنان آسیب‌پذیرتر از مردان هستند.

شیوع افکار خودکشی در میان دستیاران پزشکی نسبت به جمعیت ایران بیشتر است. مقایسه وضعیت ایران با کشورهای دیگر مانند ژاپن، امریکا و برزیل نشان می‌دهد که افکار خودکشی در میان دستیاران تخصصی پزشکی در ایران بیشتر است

دیگر نتایج:

شیوع افسردگی ۶۹ درصد
افسردگی شدید و بسیار شدید: ۲۵ درصد
شیوع اضطراب ۶۳ درصد بود (۱۶ درصد از آنها نوع شدید و بسیار شدید)

ممنون می‌شوم اگر مقاله این پژوهش را که مورد اشاره انجمن روانپزشکان هم بوده پیدا کردید برای من هم ارسال کنید.


به روز رسانی از جناب دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، روان‌پزشک و سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران:
«مقاله مورد استناد در بیانیه انجمن، پژوهش دکتر فهیمه سعید و همکاران است که هم اکنون در یکی از مجلات در حال داوری است.»

کانال تلگرامی @Scientometric