خلاصه ای از اولین گزارش وزارت بهداشت از نتایج بررسی مسمومیت دانش‌آموزان

✅ عامل مسمومیتها ماده محرک بوده ولی طبق برآوردها کمتر از ۱۰ درصد از موارد علائم واقعی بودند و عمدتا مربوط به بحث‌های اضطرابی است.

بر اساس مواجهه با عامل مسمومیت دانش آموزان به سه دسته تقسیم شده اند:
1- آنهایی که مواجهه واقعی در مدرسه داشته اند. 2- دانش‌آموزانی که در کنار دانش‌آموزانی بودند که با ماده محرک مواجهه داشته و اضطراب و نگرانی به آنها منتقل شده است. 3- دانش آموزانی که اصلا در آن مدرسه‌ای که ماده محرک بوده نبودند، اما در اخبار این موضوع را خواندند و عوارض‌شان ناشی از آثار روحی روانی بوده که بر آنها گذاشته شده است.

ماده محرک استنشاقی است. در مرحله اول ممکن است گاز نباشد و جامد باشد و با دما و روی شوفاژ یا بخاری تبدیل به گاز شود.

از دسته گازهای جنگی، اعصاب، تاول‌زا و خطرناک نیستند.


چند نوع ماده است که می‌توانند علائم تحریکی ایجاد کنند. لزوما یک ماده هم نیست که اسمش را بگوییم

معمولا مواد محرک عوارض طولانی مدت ندارند و زودگذر بوده و به قصد ایجاد آسیب‌های پایدار استفاده نمی‌شوند. در آینده هم باید بررسی‌های بیشتر شود.

✅ از نظر علائم و سیر بالینی:

دانش‌آموزانی که در معرض این ماده محرک قرار گرفتند، عمدتا ابراز می‌کنند که ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بعد از استشمام یک «بو» که این بو متفاوت است و بوهای مختلفی مطرح شده است، دچار علائم تحریکی تنفسی مانند سوزش گلو، سرفه، تنگی نفس و علائم اشک‌ریزش شدند و به دنبال این علائم تحریکی دیگر مانند دل‌درد، ضعف و بی‌حالی و در برخی از این بچه‌ها و افرادی که در معرض این ماده محرک بوده‌اند، بی‌حسی اندام‌ها بوده است که اینها علایم مواد محرک است. علائم جسمی جدی و پایدار که نیاز به بستری طولانی در بیمارستان داشته باشد، نداشتیم.

عمده این بچه‌ها، بعد از مراجعه به مراکز درمانی، زیر شش ساعت درمان و مرخص شدند. البته تعدادی از بچه‌ها که به بیماری‌های زمینه‌ای مانند آسم مبتلا بودند یا سابقه تشنج داشتند، به بستری بیشتری نیاز داشتند، اما هیچ موردی از فوت نداشتیم.


✅ آموزش برخورد:

از نظر پزشکی این مواد محرک معمولا با آب شسته می‌شوند. بنابراین اگر بچه‌ای علائم را داشت، بهتر است شست‌وشو انجام شود، همچنین افرادی که نزدیک به عامل محرک باشند، ممکن است لباس‌هایشان الوده شود و دوباره بر اثر تماس با لباس، همان علایم تشدید شود.

مدیران مدرسه قبل از اینکه بچه‌ها وارد حیاط یا کلاس شوند، چک کنند و اگر در داخل کلاس بو یا علائم تحریکی است و مشکوک شدند، اطمینان حاصل کنند که مشکلی در کلاس نباشد.

کار اشتباهی که انجام می‌شود، این است که بلافاصله در و پنجره‌ها را باز می‌کنند، اما وقتی بچه‌ها را از محیط دور کردند، اتفاقا باید در و پنجره‌ها بسته باشد تا عوامل بهداشت محیط و کسانی که می‌خواهند نمونه‌برداری کنند، بتوانند نمونه‌های خوب بگیرند و بتوانیم بهتر بررسی کنیم.
(ایسنا)

کانال تلگرامی @Scientometric