💢 نکاتی درباره مصرف طولانی‌مدت داروهای ضدافسردگی

یک مقاله مروری نحوه تفسیر یافته‌های مربوط به درمان طولانی‌مدت با دارو را به چالش کشیده و این پرسش را مطرح کرده که چه زمانی باید در شیوه مصرف دارو بازنگری کنیم.

مدت‌هاست که پژوهش‌های مربوط به داروهای ضدافسردگی با شیوه مصرف آن‌ها هم‌خوانی ندارند: خیلی‌ها سال‌ها داروی ضدافسردگی مصرف می‌کنند، اما کارآزمایی‌های تصادفی نهایتاً ۶ تا ۱۲ هفته به طول می‌انجامند.

مقاله مروری مجله پزشکی عمومی استرالیا به بررسی این موضوع پرداخته است.

پژوهشگران مطالعاتی را که از مصرف طولانی‌مدت داروهای ضدافسردگی حمایت می‌کردند مورد ارزیابی قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که شواهد مربوط به مصرف طولانی‌مدت این داروها با توجه به محدودیت‌های مطالعاتی چندان قابل‌اتکا نیستند.

این مقاله هم کارآزمایی‌های کوتاه‌مدت و هم مطالعات طولانی‌مدت را پوشش داده است. گفتنی است که مطالعات طولانی‌مدت عمدتاً بر پیشگیری از عود افسردگی تمرکز داشته‌اند.

تقریباً یک‌ششم بزرگسالان آمریکایی از داروهای ضدافسردگی استفاده می‌کنند؛ داروهایی که برای افسردگی، اضطراب، اختلال وسواس فکری-عملی و سایر بیماری‌ها تجویز می‌شوند.

این داروها اغلب ۲ تا ۵ سال مصرف می‌شوند، اما بخش عمده پژوهش‌های مربوط به داروهای ضدافسردگی براساس کارآزمایی‌های تصادفی و کنترل‌شده‌ای انجام گرفته که فقط چند ماه به طول می‌انجامند.

مطالعات نشان می‌دهند که داروهای ضدافسردگی به‌طور میانگین عملکرد بهتری از دارونما دارند، اما تفاوت بین آن‌ها چندان قابل‌توجه نیست.

بررسی کارآزمایی‌های مختلف نشان می‌دهد که تأثیر داروهای ضدافسردگی در کاهش افسردگی در مقیاس ۵۲ امتیازی مطالعات ۲ امتیاز بیشتر از دارونما بوده است.

برتری داروهای ضدافسردگی در بهبودی افراد مبتلا به افسردگی شدید هم حدود ۳ امتیاز بوده است.کارآزمایی‌های کوتاه‌مدت نشان نمی‌دهند که ادامه مصرف داروهای ضدافسردگی چه پیامدهایی دارد.

بیشتر در کامنت

🆔@ScientificDialectics