🔺 تسلط همزمان بر دو زبان و معمای احساسات: چرا «نام‌گذاری هیجان» در مغز دوزبانه‌ها متفاوت عمل می‌کند؟

🔹 گفتن عبارتی مانند «من عصبانی هستم» یا «من غمگینم» با صدای بلند، فقط یک بیان کلامی ساده نیست؛ این کار در مغز انسان نوعی ترمز زیستی به شمار می‌رود و با کاستن از شدت فعالیت مراکز هیجانی، آرامش را بازمی‌گرداند. اما پژوهش عصب‌شناختی جدیدی که در ژورنال معتبر PNAS منتشر شده، پرده از واقعیتی نامنتظره برداشته است: این ترمز خودکار عصبی در افرادی که تسلطی کاملاً یکسان و متعادل بر دو زبان دارند، به شیوه معمول عمل نمی‌کند.

❕ «برچسب‌گذاری احساسی» چیست و با آمیگدال چه می‌کند؟
در روانشناسی و علوم اعصاب، به زبان آوردن احساسات اصطلاحاً «برچسب‌گذاری احساسی» (Affect Labeling) نامیده می‌شود. در شرایط عادی، هنگامی که هیجان منفی خود را نام‌گذاری می‌کنید، ارتباط عصبی قشر پیش‌پیشانی با «آمیگدال» (کانون پردازش هیجان و ترس در اعماق مغز) فعال‌تر شده و فعالیت شدید آمیگدال فروکش می‌کند. این واکنش ناخودآگاه مغز، مانع از غلبه آشفتگی‌های روانی بر تصمیم‌گیری و منطق می‌شود.

🔹 دانشمندان دانشگاه لیدن با انجام اسکن fMRI بر روی مغز ۱۵۱ داوطلب دوزبانه (اسپانیایی-انگلیسی و اسپانیایی-کاتالان)، فعالیت آمیگدال را هنگام نام‌گذاری چهره‌های غمگین ارزیابی کردند. در افرادی که یک زبان مادری مسلط‌تر داشتند، نام بردن از احساس به زبان مادری باعث خاموشی نسبی آمیگدال شد، در حالی که زبان دوم تأثیری در این آرام‌بخشی نداشت. اما شگفتی زمانی رقم خورد که دوزبانه‌های کاملاً متعادل (با تسلط برابر در هر دو زبان) مورد آزمایش قرار گرفتند؛ در این افراد، نام‌گذاری احساسات به هیچ‌کدام از دو زبان، منجر به کاهش فعالیت آمیگدال نشد.

❕ آیا دوزبانه‌ها در مدیریت احساسات خود ضعیف‌ترند؟
پاسخ دانشمندان به این پرسش قاطعانه «خیر» است. برچسب‌گذاری ناخودآگاه کلامی، تنها یکی از راه‌های مغز برای فرونشاندن تنش‌هاست. مغز انسان از مسیرهای آگاهانه و قدرتمندتری مانند «بازارزیابی شناختی» (تغییر نگاه و زاویه تحلیل نسبت به موقعیت بحرانی) نیز سود می‌برد که در افراد دوزبانه با بالاترین کیفیت کار می‌کند. همچنین این آزمایش در شرایط خاص دستگاه تصویربرداری انجام شده و لزوماً به این معنا نیست که در شرایط روزمره یا در روند جلسات گفت‌وگودرمانی مشکلی برای این افراد ایجاد شود.

🔹 پژوهشگران هنوز در پی یافتن پاسخی روشن برای چرایی این تفاوت ساختاری در شبکه عصبی هستند، زیرا هیچ مدلی در نوروساینس چنین وضعیتی را پیش‌بینی نکرده بود. این دستاورد نشان می‌دهد که تجربه زبانی انسان می‌تواند فراتر از انتقال پیام، سیم‌کشی بخش‌های عمیق پردازش هیجان را دگرگون کند.

[منبع]
🆔 @Science_Focus
#علوم_اعصاب #مغز #زبان_شناسی #دوزبانه #روانشناسی #احساسات #PNAS