ادامه....

پژوهشگران در حال توسعهٔ روشی هستند که در آینده می‌تواند به استفاده از باکتری‌ها برای رساندن یا فعال‌کردن عوامل درمانی درون تومورها کمک کند.

یکی از باکتری‌های مورد توجه، Clostridium sporogenes است؛ باکتری‌ای که به‌طور طبیعی در محیط‌های بدون اکسیژن رشد می‌کند. این ویژگی از آن جهت جالب است که بخش‌هایی از بسیاری از تومورهای جامد نیز اکسیژن بسیار کمی دارند.

پژوهشگران در مطالعه‌ای جدید، این باکتری را از نظر ژنتیکی مهندسی کردند و یک سامانهٔ حس‌کردن تراکم جمعیت (Quorum Sensing) در آن ایجاد کردند.

این سامانه به باکتری‌ها امکان می‌دهد تراکم جمعیت خود را حس کنند و هنگامی که تعدادشان به حد مشخصی رسید، بیان یک ژن موردنظر را به‌صورت هماهنگ فعال کنند.

برای آزمایش عملکرد این مدار ژنتیکی، پژوهشگران از پروتئین فلورسنت سبز (GFP) به‌عنوان نشانگر استفاده کردند و نشان دادند که فعالیت سامانه با افزایش تراکم باکتری‌ها تغییر می‌کند.

این یافته می‌تواند یک گام در مسیر ساخت باکتری‌های مهندسی‌شده‌ای باشد که در آینده بتوانند در محیط تومور، فعالیت‌های درمانی مشخصی را به‌صورت کنترل‌شده انجام دهند.

⚠️ اما یک نکتهٔ مهم:
این پژوهش هنوز یک درمان سرطان نیست. در این مطالعه، توانایی باکتری برای از بین بردن سلول‌های سرطانی در بیماران آزمایش نشده و آزمایش درمانی روی انسان نیز انجام نشده است. پژوهش حاضر در واقع بر ساخت و بررسی یک مدار ژنتیکی حس‌کردن تراکم جمعیت در C. sporogenes تمرکز دارد.

https://pubs.acs.org/doi/10.1021/acssynbio.5c00628?utm_source=chatgpt.com

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41359820/

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates