⭕️ جهان حدود ۱۳.۸ میلیارد سال عمر دارد؛ اما اگر بخواهیم درباره دورترین آینده آن صحبت کنیم، اعداد آن‌قدر بزرگ می‌شوند که تصورشان تقریباً غیرممکن است.

استیفن هاوکینگ نشان داد که سیاه‌چاله‌ها کاملاً جاودانه نیستند. بر اساس نظریه تابش هاوکینگ، سیاه‌چاله‌ها می‌توانند مقدار بسیار اندکی انرژی از دست بدهند و در بازه‌ای فوق‌العاده طولانی، جرم خود را از دست داده و در نهایت ناپدید شوند.

اما یک پژوهش جدیدتر از سه دانشمند دانشگاه رادبود در هالند، یک پرسش عجیب‌تر را بررسی کرده است:

اگر فرایندی مشابه فقط مخصوص سیاه‌چاله‌ها نباشد، چه اتفاقی برای سایر اجرام کیهانی خواهد افتاد؟

محاسبات آن‌ها نشان می‌دهد که در شرایط ایده‌آل، فرایندی شبیه تابش هاوکینگ می‌تواند در طول زمان بسیار بسیار طولانی باعث از بین رفتن اجرامی مانند ستاره‌های نوترونی و کوتوله‌های سفید نیز شود و اینجا عدد شگفت‌انگیز ظاهر می‌شود که حدود 10^78 سال یعنی عدد ۱ با ۷۸ صفر.

این زمان در مقایسه با عمر فعلی جهان تقریباً غیرقابل تصور است؛ اما جالب اینجاست که این عدد حدود ۱۰۲۲ برابر مرتبه بزرگی کوتاه‌تر از برخی برآوردهای قدیمی هاوکینگ برای دوام کوتوله‌های سفید است که تا حدود 10^1100 سال می‌رسیدند.

در این سناریو، کوتوله‌های سفید که از پایدارترین بقایای ستاره‌ای هستند، سرانجام از بین می‌روند. ستاره‌های نوترونی و سیاه‌چاله‌های ستاره‌ای نیز در محاسبات پژوهشگران زمان‌های بسیار طولانی، حدود 10^67 سال، دارند.

بنابراین, جهان زودتر از آنچه فکر می‌کردیم به پایان خواهد رسید.

✍:علی روستایی
Source

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates