فلورین (Fluorine) عنصری بسیار واکنش‌پذیر است که در طبیعت عمدتا به شکل ترکیبات شیمیایی یافت می‌شود. با دریافت یک الکترون، به یون «فلوراید» تبدیل می‌شود. ترکیباتی مانند فلوراید سدیم نیز به‌طور گسترده در خمیردندان‌ها برای پیشگیری از پوسیدگی استفاده می‌شوند.
فلوراید با کاهش از دست رفتن مواد معدنی مینای دندان و کمک به بازسازی آن، مقاومت دندان را در برابر اسیدهای تولیدشده توسط باکتری‌ها افزایش می‌دهد و می‌تواند روند پوسیدگی‌های اولیه را کند یا متوقف کند. سازمان جهانی بهداشت مسواک‌زدن دو بار در روز با خمیردندان حاوی حدود ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ ppm فلوراید را توصیه می‌کند و استفاده صحیح از آن را ایمن و موثر می‌داند.
با این حال، فلوراید ماده‌ای نیست که دریافت نامحدود آن بی‌ضرر باشد. بلع مداوم مقادیر بیش‌ازحد فلوراید در دوران شکل‌گیری دندان‌ها می‌تواند موجب «فلوروزیس دندانی» و ایجاد تغییراتی در مینای دندان شود.
برای کاهش این خطر، انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می‌کند کودکان زیر سه سال تنها به اندازه یک دانه برنج و کودکان سه تا شش سال به اندازه یک نخود خمیردندان استفاده کنند و از بلعیدن آن خودداری شود.
Post #23225
100
