❓❓آیا برداشتن محدودیتهای کورونایی مانند کاری که دانمارک به‌تازگی کرده، همان محدودیت نگذاشتن در سوئد در آغاز پاندمی است؟
t.me/nouritazeh/7734
🔴خیر
گرچه کاری که دانمارک می‌کند ریسک است و از این نظر کلی با کار سوئد شبیه است،
تفاوت بینشان از زمین تا آسمان است.

سوئد در نقطۀ تاریکتری ریسک کرد و نادرست بودن این ریسک معلوم شد و خود برنامه‌ریزان روش سوئدی اشتباه خود را پذیرفتند و روش را تا حد زیادی اصلاح کردند.
دانمارک در نقطه‌ای که نسبت به اوایل پاندمی روشنتر بود ریسک کرد و فعلاً نمی‌توان نظر داد که این ریسک موفقیت‌آمیز است یا نه.

1⃣ در آن زمان که سوئد، محدودیتهای کاهندۀ سرعت شیوع کووید-۱۹ را به کار نگرفت، واکسن کووید-۱۹ در دسترس نبود، حتی معلوم نبود چه زمانی به‌اندازۀ کافی در اختیار خواهد بود.
در این شرایط جلوی هر ابتلا که گرفته نشود چند هفته بعد تبدیل به یک خوشۀ عظیم ابتلا می‌شود و عده‌ای را به مرگ می‌کشاند.
دانمارک زمانی این کار را انجام داد که حدود ۸۵٪ از مردمش ۲ دوز واکسینه شده بودند و حدود ۶۵٪ هم دوز بوستر را دریافت کرده بودند و درصد بالایی از جمعیت هم ایمنی ناشی از ابتلا داشتند.

2⃣ آن زمان شناخت بشر از کووید-۱۹ خیلی کم بود.
شانس زنده ماندن مبتلایان خیلی کمتر از اکنون بود. نرخ مرگ‌ومیر CFR آن روزها برای سوئد تا ۱۲٪ بالا رفت اما اکنون تا ۰/۷٪ پایین آمده.
آن زمان در دانمارک تا ۵٪ بالا رفت و اکنون ۰/۱۷٪ است.
ریسک در زمان و مکانی که نرخ مرگ‌ومیر ۰/۱۷٪ است با زمان و مکانی که ۱۲٪ است تفاوت عظیم دارد.

با یک مثال هم می‌توان ذهنیت مناسبی از این واقعیت پیدا کرد:
آمار کادر درمان ایران را که در آن روزها بر اثر کووید-۱۹ درگذشتند با آمار درگذشت آنها در این روزها مقایسه کنید.

3⃣ آن زمان آموزش کافی به عموم داده نشده بود.
کشورها نیاز داشتند فرصت بخرند تا هرچه را می‌دانند و لازم است، به مردم و مسئولین آموزش دهند
و هرچه را نمی‌دانند کشف کنند، بیاموزند و سپس آموزش دهند.
مثلاً بحث اهمیت انتقال از راه ائروسل و لزوم توجه جدی به گردش هوا در فضای بسته.
مجسم کنید اوایل پاندمی تصور می‌شد عمدۀ انتقال بیماری از سطوح است اما اکنون عمدۀ انتقال را از راه تنفس می‌دانند.
مقایسۀ این دو ویدئو تفاوت را به‌خوبی نشان می‌دهد: این و این

4⃣ آن زمان امید بود که بتوان این بیماری را در حدی کنترل کرد که واریانتهای کمتری فرصت انتشار پیدا کنند و وظیفۀ اخلاقی و مبتنی بر علم هر فرد عادی و هر تصمیم‌گیرنده‌ای این بود که در این جهت حرکت کند. (این وظیفه هنوز هم هست و همیشه خواهد بود اما در آن دوره شیوع کمتر بود و تأثیرگذاری هر کاری برای کاهش شیوع، بیشتر.)

5⃣ آن زمان تجهیزات و لوازم بیمارستانی و شخصی مورد نیاز با کمبود شدید روبه‌رو بود؛
از ماسک و کیتِ تست کووید-۱۹ تا ونتیلاتور.
حتی فرصت نبود که تختهای بیمارستانی و تختهای ICU افزایش پیدا کند.
حتی به دلایل مختلف از جمله اختلال در حمل و نقل، کمبود مقطعی ابتدایی‌ترین لوازم در برخی مناطق وجود داشت (حتی در حد دستمال کاغذی).

6⃣ داروهای غیراختصاصی کووید-۱۹ مورد نیاز در پاندمی هم به اندازۀ کافی موجود نبود،
اثر داروها در کاهش مدت بیماری و ریسک مرگ‌ومیر هم معلوم نبود.

7⃣ آن زمان مردم آمادگی بیشتری برای همکاری داشتند: موضوع را جدیتر گرفته بودند، برایشان عادی نشده بود، خسته نشده بودند، هنوز از نظر اقتصادی آسیب زیادی ندیده بودند.

8⃣ آن زمان میزان ابتلا خیلی کمتر بود و کنترل آن آسانتر از زمانی بود که کورونا آنقدر شیوع پیدا کرده که کنترل آن بسیار دشوار شده.
در نظر بگیرید در ایامی که تعداد مبتلایان روزانه دو یا سه‌رقمی است بخواهید بیماران را ایزوله و افراد دارای تماس نزدیک را قرنطینه کنید؛ و در ایامی که تعداد مبتلایان روزانه چندده‌هزار نفر است بخواهید این کارها را بکنید.
یکی از دو کشور در زمانی که امکان انجام چنین کارهایی بوده این کارها را نکرده و حالا که امکانش نیست کشور دیگر کاری را که نمی‌شود کرد کنار گذاشته است.

در آن زمان کشورهای دیگر هم با سیاست کنترل بیتر هماهنگ بودند و مرزها بسته یا رفت‌وآمدها بسیار محدود بود و فرصت مناسب‌تری را برای کاهش سرعت شیوع ایجاد می‌کرد.

9⃣ آن زمان امکان کمتری برای استفاده از تجارب کشورهای دیگر وجود داشت و فرصت‌خریدن می‌توانست سبب استفادۀ بیشتر از این تجارب شود.

✍این نوشته به معنی رد یا تأیید کاهش کنونی محدودیتها در کشوری نیست، تشخیص درست یا نادرست بودن این کار از نظر تئوری به بررسی همه جانبه نیازمند است که به در نظر گرفتن انبوهی عامل نیاز دارد. قضاوت بدون اعمال تمام فاکتورهای لازم، کاری غیرعلمی است. این از دید تئوری بود، در عمل با گذشت زمان معلوم می‌شود که این کار درست بوده یا نادرست. با اطلاعات محدود به نظر می‌رسد این کار سبب افزایش ابتلا شود و...

🔴ادامۀ مطلب و برخی ارجاعات:
t.me/nouritazeh/7734