میدان های مغناطیسی قوی می توانند به کوتوله های سفید اجازه دهند از حد چاندراسخار فراتر بروند
نویسنده: آشیمیتا گوپتا، موسسه علوم هند (IISc)

مقدمه: کوتوله سفید چیست و حد چاندراسخار چه اهمیتی دارد؟
وقتی یک ستاره در حال مرگ سوخت هسته ای خود را به پایان می رساند و لایه های بیرونی اش را به فضا می افشاند، هسته باقی مانده آن ممکن است به جرمی ستاره ای تبدیل شود که «کوتوله سفید» نام دارد. کوتوله سفید جرمی بسیار چگال و تقریبا هم اندازه زمین است که بخش عمده ای از جرم ستاره اولیه را در حجمی کوچک جای می دهد.
برای کوتوله سفیدی که چرخش بسیار سریع یا میدان مغناطیسی قدرتمندی ندارد، یک حد بالای شناخته شده برای جرم وجود دارد که حدود ۱.۴ برابر جرم خورشید است. این حد را «حد چاندراسخار» می نامند.
هنگامی که یک کوتوله سفید از نوع کربن-اکسیژن به این حد نزدیک می شود، چگالی هسته آن ممکن است به اندازه ای افزایش یابد که واکنش همجوشی کربن آغاز شود. این فرایند می تواند به انفجاری گرماهسته ای منجر شود که به نام ابرنواختر نوع Ia شناخته می شود.
اگر حد چاندراسخار مقداری ثابت و تغییرناپذیر داشته باشد

ادامه در پست بعدی👇...
💫 ID: @sabalansky 💫