دالی یکی از مهم‌ترین هنرمندان جنبش سوررئالیسم بود؛ سبکی که سعی می‌کرد دنیای خواب، ناخودآگاه و خیال رو وارد هنر کنه.
اما عجیب بودن دالی فقط توی نقاشی‌هاش نبود؛
خودش هم عملاً یکی از عجیب‌ترین شخصیت‌های دنیای هنر بود.
سبیل معروفش رو عمداً به بخشی از ظاهر و هویتش تبدیل کرده بود و حتی از کارهای عجیب برای جلب توجه مردم ابایی نداشت.
معروف‌ترین اثرش، The Persistence of Memory، همون نقاشی معروف ساعت‌های آب‌شده‌ست؛
اما برخلاف چیزی که به نظر میاد، دالی ساعت‌ها رو برای نمایش «زمان» به شکل معمول نکشیده بود؛ بلکه می‌خواست تصور ما از زمان و واقعیت رو زیر سؤال ببره.
چیزایی که جالبه درباره‌ش بدونی:
معروف‌ترین اثرش رو در سال ۱۹۳۱ و در مدت زمان نسبتاً کوتاهی خلق کرد.
دالی به تخم‌مرغ علاقه‌ی خاصی داشت و بارها ازش به عنوان نماد در آثار و معماری استفاده کرد.
از تکنیکی به نام Paranoiac-Critical Method استفاده می‌کرد؛ یعنی تلاش می‌کرد ذهنش رو به حالتی برسونه که بتونه یک تصویر رو به شکل‌های مختلف ببینه.
دالی فقط نقاش نبود؛ با سینما، طراحی، مجسمه‌سازی، مد و حتی تبلیغات هم کار کرد.
<@SAADUSC>