روستاپژوهی، توسعه و ایران شناسی

تنها صدای به جای مانده از استاد استادان زبان و ادبیات فارسی مرحوم دکتر بدیع الزمان فروزانفر ( متوفای 1349 خورشیدی) استاد دانشگاه تهران درباره شرح احوال مولانا جلال الدین محمد بلخی و سرایش مثنوی روستاپژوهی، توسعه و ایران شناسی https://t.me/RURALRESEARCHS

‍ ‍ ‍ ⁠هشتم مهر روز بزرگداشت مولانا

مولانا مرزگستر قلمرو زبان فارسی


مولانا در پروردن و نگاه داشتن قدرت زبان فارسی و نشر و گسترش فکر و تمدنی که زاده و برخاسته از قلمرو اقوام هوشمند ایرانی است سهمی گرانقدر و ماندگار دارد.
فرزند بلخ نزدیک به شصت سال از زندگی را در «روم» گذرانید و هیچگاه نتوانست به زادگاه خود بازگردد. عمر او در شهر و دیاری گذشت که مردمش فرهنگی دیگر داشتند و گروه‌هایی از باشندگان آن‌جای به زبان‌های دیگر (یونانی و ترکی) متکلم بودند. با این وجود، مولوی که در کودکی بدان گوشه مهجور درافتاده بود به زبان فارسی- یعنی زبان پدری‌اش که کتاب بزرگی چون شاهنامه در آن زبان سروده شده بود و سخنوران بزرگی در بالیدن آن زبان کوشیده بودند- دو کتاب جاودانی سرود و به یادگار گذاشت.
او توانست اندیشه‌های انسانی بسیار گرانمایه را در آن دو کتاب بپروراند و تأثیری بگذارد که فرزندان و بالیدگان مکتبش به همان زبان فهم سخن کنند و خود نیز بدان زبان شعر بسرایند و «فارسی‌زبان» و «ایرانی‌فرهنگ» بمانند.
مولانا سخن‌ها و اندیشه‌های ضمیر پرجوش و خروش را در چندین هزار بیت (مجموعۀ دو کتاب) سروده است. اما بنیادگذار مکتبی نفوذکننده در تصوف ایرانی و اسلوبی آشنایی‌پذیر در شعر فارسی شد و پیروان بسیار و مقلّدان متعدد یافت. بی‌گمان نیرومندی و توانایی زبان تصوف او- یعنی زبان فارسی- موجب آن است تا اندیشه‌های انسانی ژرف او- که در مواردی چند به هم‌وزنی سخنان متفکران طراز اول جهان است- ارزنده و زنده و یا به سخنی روشن‌تر «همیشگی» و جاودانه باشد. چگونه ممکن است چنین سخن‌ها و اندیشه‌های روح‌نواز سروده به فارسی از میان برود؟

آتش‌ست این بانگ نای و نیست باد
هرکه این آتش ندارد نیست باد
در غم ما روزها بیگاه شد
روزها با سوزها همراه شد

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
گویاترم ز بلبل اما ز رشک عام
مُهرست بر دهانم و افغانم آرزوست

در مذهب عاشقان قراری دگرست
وین بادۀ ناب را خماری دگرست
هر علم که در مدرسه حاصل گردد
کاری دگرست و عشق کاری دگرست


ایرج افشار

تصویری از روستای زیبا سیاه دشت بن
گیلان

روستای تلاتر، قزوین

https://t.me/RURALRESEARCHS

🎥 کهن ترین زیستگاه انسانی در حاشیه دشت کویر

🔹ابیانه، روستایی که روایتگر تاریخ ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجاری است.

🔹‌ماسوله ای که در دل دامنه کوه کرکس استان اصفهان واقع شده است.

🔹کوچه های این روستا به منظور شکستن باد، به صورت باریک و پیچ در پیچ و بدون بن بست طراحی شده است.

🔹رنگ سرخ خانه های این روستا در زمان غروب، زیبایی روستا را چند برابر می‌کند.

روستای کندوان تبریز، زندگی در دل صخره در اوج سادگی

زنده یاد دکتر ابوالفضل خطیبی شاهنامه پژوه برجسته معتقد است، این ابیات حاصل تحریفی آگاهانه برای ایجاد شور ملی است که اولین بار در دهه 1320 زمانی که ایران در اشغال متفقین بود، منتشر شد. به اعتقاد او، اگر این دو بیت را به همین ترتیب در نظر بگیریم، در هیچ‌کدام از نسخه‌ها و چاپ‌های شاهنامه، متقدم یا متأخر، معتبر یا نامعتبر وجود ندارد.

پی نوشت : آقای مصطفی ملکیان لااقل زحمت یک جستجوی ساده را به خود بدهید.
همچنین این ابیات که بر زبان جاری کردید و تفسیر نادرست از آن ارائه دادید به اذعان برجسته ترین شاهنامه شناسان کشور هیچ ربطی به شاهنامه فردوسی ندارد و توسط یک شاعر ملی گرا در سالهای جنگ جهانی دوم پس از خروج متفقین از ابران سروده شده است.
آقای ملکیان انسانیت مدنظر شما را هم در جهان دیده ایم و کاری به انسانیت موردنظر حکیم فردوسی نداشته باشید یا اگر به این مباحث علاقه دارید پس لطفا با مطالعه و آگاهی صحبت کنید .

#ایران_شناسی

میراث جهانی قنات وزوان
در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که در ژوییه 2016 در استانبول برگزار شد 11 قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران در فهرست آثار جهانی قرار گرفت قنات وزوان به لحاظ داشتن سد زیرزمینی در فهرست آثار جهانی به ثبت رسید.
سرپرست پایگاه قنات جهانی وزوان
جواد چهرراضی
1400.3.8


https://t.me/RURALRESEARCHS

تجره نامه
محمد حسین تسبیحی

دهکده تجره در هجده کیلومتری مشرق خوانسار و در سی کیلومتری مشرق گلپایگان است. نویسنده که خود اهل این روستا می‌باشد، ابتدا مختصری درباره زندگی‌نامه خود آورده و سپس به آداب و رسوم و تاریخ این روستا پرداخته است.

https://t.me/RURALRESEARCHS

روستایی پلکانی به قدمت ۹۰۰ سال
روستای دولاب ، سنندج
روستای پلکانی دولاب در استان کردستان و در فاصله ۴۰ کیلومتری شهر سنندج قرار دارد. همان‌طور که از نامش پیدا شد، خانه‌های این روستا به‌صورت پلکانی در دامنه کوه اولان ساخته شده‌اند و در گویش محلی این منطقه به معنای مکانی برای آب است. این نامگذاری به‌واسطه وجود از 100 رود و چشمه دائمی در این مکان انجام شده است. از اصلی ترین محصولات این منطقه می توانم به انگور، گیلاس، گردو، سیب، انجیر، زردآلو، توت فرنگی، شفتالو، گلابی، توت سفید و آلبالو اشاره کرد. مراسم خشک کردن انگور و تبدیل آن به کشمش یکی از جالب‌ترین رویدادهای این روستا است که در قالب جشنی در معرض دید گردشگران این منطقه قرار می‌گیرد

https://t.me/RURALRESEARCHS

🔷️کال‌شور جاجرم فقط یک رودخانه نیست؛ یک شاهرگ حیاتی و تاریخی است که از دل کویر عبور می‌کند.

این رودخانه ۳۶۰ کیلومتری که از بردبلند سرچشمه می‌گیرد، حالا در ماه‌های پایانی تابستان، میزبان یکی از دیدنی‌ترین آیین‌های بومی خراسان شمالی است: «برداشت سنتی نمک».

تماشای بلورهای سفید نمک که زیر تابش خورشید می‌درخشند، در کنار همت مردم محلی با بیل و صافی‌هایشان، تصویری است که هنر، معیشت و طبیعت را در هم می‌آمیزد. جالب است بدانید قدمت این سفره نمکی به قدری است که حتی «اعتمادالسلطنه» در دوره ناصری، از آن به عنوان تامین‌کننده نمکِ شهرهای اطراف یاد کرده بود.

امروز علاوه بر برداشت سنتی، پتانسیل «نمک‌درمانی» در حاشیه این رود زیبا می‌تواند فصل جدیدی در گردشگری سلامت منطقه باز کند.
🎥 تصویر: عباس رستگار

27 شهریور روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد. https://t.me/RURALRESEARCHS

کاروانسرای سنگی سلجوقی
روستای کاج محمدآباد قم
عکس از همیار