توی اقتصاد و روانشناسیِ تصمیم‌گیری یه اصل داریم به اسم هزینه‌ی فرصت؛ یعنی تو هر انتخابی که می‌کنی، به طور خودکار گزینه‌های دیگه رو از دست میدی.
وقتی تو یه مسیر تحصیلی، یه رابطه، یا یه شهر خاص رو انتخاب می‌کنی، طبیعتا مزایای مسیرهای دیگه رو از دست میدی. پس یه مقدار از حسرت خوردن برای اون «زندگی‌های نزیسته» کاملا طبیعی و غیرقابل‌اجتنابه.🫂