Roham's Diary

📝

تیر ماه یه مقدار زود نگذشت؟

این‌روزها نمی‌دانم که چه می‌خواهم.
این ندانستن مرا آزار می‌دهد.
نکند چیزی نمی‌خواهم؟ قطعاً می‌خواهم؛
اما چه می‌خواهم؟ نمی‌دانم.
ذهن، پر از سؤال‌های بی‌پاسخ است.
شاید فقط تصور می‌کنم که پاسخ ندارند.
مگر سؤالی بدونِ پاسخ باقی می‌ماند؟
حتماً پاسخی دارند که من نمی‌دانم.
در حالِ گشت‌وگذار هستم؛
میانِ راه‌های منتهی به آینده.
پا به کدام مسیر بگذارم؟ نمی‌دانم.
جوانی‌ام در پیِ دانستن گذشت.
دانستنِ آن‌چه نمی‌دانستم؛
و هنوز نمی‌دانم چه می‌خواهم.

✍🏼

❤️‍🩹

مرگ ایوان ایلیچ - لئو تولستوی.

OR2 ✅

کاش دو عمر داشتیم؛
یکی را تجربه می‌کردیم و دیگری را زندگی.

می‌ترسم توی تلگرام بخوابم و توی بله بیدار شم.

بچه بودیم تکلیف عذابمون می‌داد؛
بزرگ شدیم بلاتکلیفی.

چالشِ عادت؛ روزِ بیستم ✅

چالشِ عادت؛ روزِ نوزدهم ✅

"هنری دیوید تورو" میگه:

زندگی، نمایشی بی‌پایان بود با پرده‌هایی بسیار.

زندگی میگن برای زنده هاست؛ اما خدایا، بس که ما دنبالِ زندگی دویدیم، بریدیم که.

چندوقت پیش خیلی یهویی تصمیم گرفتم برم سمتِ کتاب‌های شعر و شعر بخونم.

برای شروع یه کتاب پیدا کردم که حجمِ کمی داشت و شاعر هم گیلانی بود. امروز این کتاب تموم شد و دیگه کم کم میخوام سمتِ بقیه‌ی شاعرها برم.

از این دوبیتی هم خوشم اومد.

کیفیتِ خواب: صفر درصد.
احتمالِ درگیری: صد درصد.

چالشِ عادت؛ روزِ هجدهم ✅

به قولِ شمس تبریزی:

اندوه تمام نمی‌شود؛ تو آن‌قدر وسیع می‌شوی، که اندوه در تو کم می‌شود.

یکی از کارهایی که حینِ خوندنِ کتاب‌ها انجام میدم، نوشتنِ کلمات یا اصطلاحاتی هست که یا معنیشو نمی‌دونم یا دوست دارم که بیشتر بدونم.

وقتی کتاب تموم شد، شروع به پیدا کردنِ معنی‌هاشون می‌کنم و در آخر تبدیل میشه به این عکسی که می‌بینید.

بخشِ کوچیکی از لغاتِ کتابِ سمفونی مردگان.