این‌روزها نمی‌دانم که چه می‌خواهم.
این ندانستن مرا آزار می‌دهد.
نکند چیزی نمی‌خواهم؟ قطعاً می‌خواهم؛
اما چه می‌خواهم؟ نمی‌دانم.
ذهن، پر از سؤال‌های بی‌پاسخ است.
شاید فقط تصور می‌کنم که پاسخ ندارند.
مگر سؤالی بدونِ پاسخ باقی می‌ماند؟
حتماً پاسخی دارند که من نمی‌دانم.
در حالِ گشت‌وگذار هستم؛
میانِ راه‌های منتهی به آینده.
پا به کدام مسیر بگذارم؟ نمی‌دانم.
جوانی‌ام در پیِ دانستن گذشت.
دانستنِ آن‌چه نمی‌دانستم؛
و هنوز نمی‌دانم چه می‌خواهم.

✍🏼