#تکه_کتاب
برگرفته از «ژن خودخواه» نوشته «ریچارد داکینز». این کتاب نگرشی بر نظریه داروین به زبان ساده با تمرکز بر ژن به جای موجود زنده است. شاید اگر این توضیح را نمی دادم خواننده ی نا آشنا با نام نویسنده و کتاب با خواندن چند خط زیر تصور می کرد کتابی در مورد علوم سیاسی، جنگ یا رقابت بین المللی است:

«پاسخ کلی به این سؤال این است که ستیزه‌جویی در کنار منافعی که دارد، هزینه‌هایی هم دارد، غیر از صرف وقت و انرژی که هزینه‌هایی آشکار هستند. برای مثال، فرض کنید B و C هر دو رقیب من باشند و من به‌طور اتفاقی در مقابل B قرار گیرم. شاید برای من به عنوان یک فرد خودخواه، معقول این باشد که تلاش کنم او را از بین ببرم. ولی عجله نکنید. C هم رقیب من است و هم رقیب B. با کشتن B، من در واقع به C هم نفع می‌رسانم و یکی از رقبای او را حذف می‌کنم. شاید برای من بهتر این باشد که بگذارم B زنده بماند، زیرا او ممکن است درگیر رقابت با C شود و این به‌طور غیرمستقیم به نفع من خواهد بود. نتیجه‌ی اخلاقی این مثال ساده‌ی فرضی این است که هیچ مزیت آشکاری در تلاش نسنجیده برای کشتن رقبا وجود ندارد. در یک نظام رقابتی بزرگ و پیچیده از میان برداشتن یک رقیب لزوماً با منفعت همراه نیست؛ ممکن است رقبای دیگر بیشتر از خود آن فرد از آن کشتن بهره‌مند شوند.»

https://t.me/RezaEjtehadi