ریحانه

🖥 روزی
📗 مجموعه‌روایت‌ #از_قلب_کشوردوست

📝 فاطمه همسایه‌ی بیت بود. خانه‌شان توی خیابان شهید صالحی بود. در این چند سالی که عروس شده بود و اینجا زندگی می‌کرد، فقط یک بار قسمت شده بود شب شهادت حضرت زهرا(س) بیاید بیت و آقا را از دور ببیند.

📝 نگاهم می‌کند و می‌پرسد: «این مراسم قراره زنده پخش بشه؟» بعد ادامه می‌دهد: «از روزی که بیتو زدن، خیلی دلم می‌خواست می‌تونستم بیام این طرف. ما همه‌ش چند متر با اینجا فاصله داریم. چند ماه گذشته و من دیگه فکرشم نمی‌کردم بشه اومد.»

📝 «الان داشتیم با موتور می‌رفتیم سمت خونه که یکی از دوستای کاروان موتوری‌مون دو تا کارت داد بهمون و گفت مال امشبه. من می‌گم روزی‌مون بوده.»

📝 روایت‌های رسانه ریحانه از رواق کشوردوست، شماره ۱۰۹

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 تصاویری از تشرف رهبر شهید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به حرم حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) در سال ۱۳۶۳

🗓 بازنشر در آستانه ولادت حضرت زینب کبری(س)

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 ما، امضای پنهان این فتحیم

📝 یقیناً اگر پشتیبانی و حمایت بانوان کشورمان نمی‌بود، در دوران جنگ و پیش از آن در همه‌ی مراحل انقلاب، این پیروزیها به دست نمی‌آمد.

📝رهبر شهید انقلاب، ۱۳۶۸/۰۴/۱۵

🗓 «#در_مدار_ما»؛ مجموعه‌بیانات رهبر شهید انقلاب درباره نقش زنان در انقلاب اسلامی

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

🖥 #دل_آرام_خانه | افسار آسمان

📗 روایت‌هایی زنانه درباره جاری شدن آرامش در قلب خانه

🧡 «من نمی‌خوام بمیرم، مامان.» این را که گفت، جنگنده از بالای سرمان رد شده بود. گرماگرم جنگ بود و روزی سه نوبت، تن و بدن خانه از غرش جنگنده‌ها می‌لرزید. صداشان مثل غلتیدن چیزی پشت کوه بود. صدای غرش که می‌آمد، شانه‌هایمان را جمع می‌کردیم، دست از کار می‌کشیدیم و گوش می‌دادیم. اگر زنده می‌ماندیم، نفس‌مان را هوفی بیرون می‌دادیم و می‌چسبیدیم به زندگی. اما یکی دو دفعه، راستی‌راستی مرگ جلوی چشم‌مان آمد. بعد از آن، هر ساعتی از شب، عبور غول آهنی بچه‌ها را از خواب می‌پراند. دیگر از لولوی زیر تخت نمی‌ترسیدند؛ لولو توی آسمان بود.

❤️ مثل همیشه، تازه از بالکن برگشته بودم، تسبیح به دست و با چشم پر. برای پیروزی و توی دهن دشمن زدن، شرف‌الشمس می‌گرداندم. خواستم بخزم توی رختخواب که کفتارها آمدند. صدایشان تیز و برنده بود. چیزی رها شد. خانه لرزید. درِ خانه از موج انفجار باز شد. بچه‌ها از خواب پریدند. دخترم جیغ می‌زد. پسرم محکم بغلم کرده بود و با گریه گفت: «نمی‌خوام بمیرم.»

🧡 این را که گفت، خالی شدم. وا رفتم. احساس ناتوانی مچاله‌ام کرد. اما غریزه‌ی مادری اف-۳۵ نمی‌شناخت؛ باید پرواز می‌کردم و غول آهنی را خرد و خمیر می‌کردم. از اینکه بچه‌هایم بی‌پناه بودند و کاری از دستم برنمی‌آمد، عصبانی بودم. بچه‌ها را زیر کت گرفتم. ناخودآگاه، یک لالایی کردی از بچگی‌هایم زمزمه کردم. بچه‌ها توی سکوت گوش دادند:

رُولَه‌م لای‌لای
کورپَه‌مْ لای‌لای
نازانم بو چی دَنگت دَر نای...
لالا، لالا، دلبندکم، لالا
نمی‌دانم چرا صدایت بی‌قرار است...

❤️ غریزه‌ی مادری افسارم را توی دست گرفته بود. میلیون‌ها مادر در درازنای تاریخ احتمالاً این کار را کرده بودند. با خودم فکر کردم جنگ همیشه چیزی برای ترساندن بچه‌ها دارد، مادرها اما همیشه لالایی‌ای برای برگرداندنشان از ترس پیدا می‌کنند.

✍🏻  هدی حشمتیان
💬 مجموعه‌روایت «دل‌آرام خانه»

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

🖥 اگر زینب (س) نبود، کربلا نبود

🔹 اگر زینب (سلام الله علیها) نبود، کربلا نبود. اگر رشادت های حضرت زینب (سلام الله علیها) نبود، حادثه عاشورا این چنین گسترش پیدا نمی‌کرد و اینچنین در تاریخ ماندگار نمی‌شد.

🧡 رهبر شهید انقلاب، ۱۳۸۹/۱۱/۲۷

🗓 بازنشر در آستانه ولادت حضرت زینب کبری(س)

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

🖥 تلنگر
📗 مجموعه‌روایت‌ #از_قلب_کشوردوست

📝 از قد و بالای شصت سانتی‌اش فقط دو تا پای کوچولو را دیدم که از زیر چادر مادر بیرون زده بود. بعد از زهراخانم ۱۶ ساله و حسین‌آقای ۱۲ ساله به دنیا آمده بود و برای اینکه پدر و مادرش شرمنده‌ی حضرت زهرا(س) نباشند، شده بود حسن‌آقا.

📝 یک جمله‌ی آقا شده بود تلنگر و حالا قرار بود حسن بشود سرباز آقا. مادرش می‌گوید: «دو سال پیش، روز تولد حضرت زهرا(س)، با جمعی از بانوان برتر توی حسینیه خدمت آقا بودیم. آقا از یکی از خانم‌هایی که پشت میکروفن مشغول سخنرانی بود، پرسیدند: چند تا بچه داری؟ و وقتی خانم گفتند دو تا، آقا فرمودند: البته که دو تا کم است. همان شد یک تلنگر.»

📝 بعد اشک گوشه‌ی چشمش را پاک می‌کند: «راستش من اصلاً به بچه‌ی سوم فکر هم نمی‌کردم، اما همون‌جا به خودم گفتم سومی باید بشه سرباز آقا؛ اما حیف قسمت نشد. ولی روز وداع، با اینکه شش روزش بود، بردمش خدمت آقا.»

📝 روایت‌های رسانه ریحانه از رواق کشوردوست، شماره ۱۰۸

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

🖥 زینب کبری (س)، الگوی پرستاری، الگوی انسانیت

📝 حضرت زینب کبریٰ (سلام ‌الله علیها) یک بانوی برجسته‌ی در تاریخ بشریّت است، نه فقط تاریخ اسلام؛ واقعاً این جور است. آن شخصیّت مستحکم و قوی، آن انسان بزرگ، آن انسانی که «زن نگر دست خدا در آستین»؛ آنچنان که او عمل میکند کمتر انسانی -چه مرد، چه زن- میتواند با این قدرت، با این استحکام وارد میدانهای دشوار بشود.

📝 این بانوی بزرگ، الگوی پرستاری شناخته شده است و با این نامگذاری بین شما جامعه‌ی پرستاران و بین این بانوی باعظمت یک ارتباط ویژه‌ای برقرار شده؛ این را من به شما تبریک عرض میکنم.

📝 رهبر شهید انقلاب، ١۳۹۸/۱۰/۱۱

🗓 بازنشر در آستانه ولادت حضرت زینب کبری(س)

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 #ریحانک | زدن حاجی؟

📝 ـ داداش، بشکون فرمون و بیا شاخه‌ی دوم؛ دید بهتره!

ـ نمی‌شه حاجی؛ کِلاش توی کمر شلوارم اذیتم می‌کنه!

ـ شما اون بالا دید داری؟ زدن؟

ـ نه داداش؛ موشک دنبال جای پارک می‌گرده هنوز!

📝خرده‌روایت‌های بامزه رسانه ریحانه از حضور کودکان در میادین و تجمعات حمایت از دفاع مقدس سوم؛ مهر ۱۴۰۵، شماره ۹

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 ما، جان دوباره این راهیم

📝 اگر زنان در یک حرکت حضور پیدا بکنند، یک حضور جدی و آگاهانه و از روی بصیرت، آن حرکت به طور مضاعف پیشرفت خواهد کرد.

📝رهبر شهید انقلاب، ۱۳۹۱/۰۴/۲۱

🗓 «#در_مدار_ما»؛ مجموعه‌بیانات رهبر شهید انقلاب درباره نقش زنان در انقلاب اسلامی

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

🖥 بیت کجاست؟
📗 مجموعه‌روایت‌ #از_قلب_کشوردوست

📝 داشتم وضو می‌گرفتم که این بار به‌جای اینکه من پرسشگر باشم، او پرسید: «بیت کجاست؟» گفتم: «همین‌جا.» و تا آستینم را پایین بکشم، مثل ماهی زیر دستم لیز خورد و رفت.

📝 نمازم را که سلام دادم، نیمرخش را شناختم. خودش بود. جلویش روی دو زانو نشستم. حالا نوبت من بود: «چرا پرسیدی بیت کجاست؟ مگه خرابه‌ها رو ندیدی؟» یک مکث کوتاهی کرد: «فکر می‌کردم بیت یه خونه‌س یا یه ساختمون با شرایط امنیتی ویژه. مثل همونایی که توی فیلما نشون می‌دن.» داشتم برایش مجموعه‌ی بیت را توضیح می‌دادم که گفت: «ما خونه‌مون ملارده، نزدیک موشکی. بوی باروت رو خوب می‌شناسم. وقتی رفتم سجده، اینجا بوی باروت می‌اومد.»

📝 انگار که دلش بخواهد بیشتر از خودش بگوید، ادامه داد: «من آدم عاطفی‌ای نیستم، ولی با اینکه مامانم تازه از بیمارستان مرخص شده بود، اومدم که اینجا رو ببینم و خیلی دلم گرفت. راستش من برای هر چیزی دنبال دلیلم. سه سال پیش با اینکه خودم حجاب داشتم، اما زن، زندگی، آزادی رو قبول داشتم. به خودم گفتم می‌رم حوزه ببینم چه خبره و دین یعنی چی؟ من رفته بودم با دین مچ بندازم که مچم زمین خورد و موندگار شدم.»

📝 منصوره جاسبی

📝 روایت‌های رسانه ریحانه از رواق کشوردوست، شماره ۱۰۷

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 مادرم حامی کارهای مبارزاتی‌ام بود

📗 روایت رهبر شهید انقلاب از ویژگی‌های تربیتی مادر گرامی‌شان، مرحومه خدیجه میردامادی

🌷 خصوصیت دیگر ایشان که آن هم از شجاعت، به‌اضافه‌ی علاقه به این انقلاب، برمی‌آمد، حمایت و پشتیبانی از من و کارهای مبارزاتی‌ام بود. من بارها دستگیر شده بودم. آن وقت‌ها هنوز در میان خانواده‌ها زندان رفتن مثل اواخر مبارزات رایج نبود که سیاسی‌ها زندان بروند و زندان‌ها پر باشد. فقط برخی از معممین زندان بودند.

🌷 بارها در مجالس خانوادگی یا دوستانه بعضی‌ها درباره‌ی من اظهار ترحم کرده بودند، اما مادرم به تندی به آن‌ها می‌گفته: «این چیز بدی نیست، ترحم ندارد. جوان است، برای خدا مبارزه کرده، من به او افتخار می‌کنم.» هر بار که از زندان بیرون می‌آمدم، وقتی می‌شنیدم برخوردهای مادرم این‌جور بوده و از من دفاع کرده، حسابی خستگی‌ام در می‌آمد و حس می‌کردم که مادرم مقاوم است.

📝 برش‌هایی از کتاب «روایت آقا»، خاطرات رهبر شهید انقلاب از زندگی پدر گرامی‌شان، آیت‌الله سیدجواد حسینی خامنه‌ای

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 تصاویر جدید «ماجرای من و مامان» رسید

🧡 این بار فاطمه‌خانم کرار ۸ساله از شیراز و فاطمه‌خانم امینی ۹ساله از تهران، از کاردستی مادر و دختری و نامه‌هاشون برامون عکس فرستادند. عکس‌‌ها رو باز کنید و نامه‌هاشونو بخونید.

🖥 اگه دختر کوچولوی شما هم حرفی برای نوشتن داره، کاغذ و مداد رو بردارید و با هم بنویسید؛ منتظریم تا نامه‌ شما رو هم ببینیم. برای ارسال عکس اینجا رو کلیک کنید.

👈در آستانه‌ی روز کودک، رسانه‌ی ریحانه در قالب «ماجرای من و مامان»، هر روز یک فعالیت مادر و دختری پیشنهاد می‌داد تا با هم انجام بدید و خاطره‌ش رو با ما شریک بشید. این فرسته‌ها ادامه‌ عکس‌های ارسالی‌های شماست. 💕

#ریحانک

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 مهدی(عج)؛ افق مشترک پیامبران

👈 چرا مهدویت مسئله اصلی معارف دین است؟

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 #ریحانک | تهمتن اخمالو

📝 مامانم داشت به بابام می‌گفت: «بریم تجمع امشب؟» با زبون بی‌زبونی پریدم وسط حرفشون و نشون دادم که من خوابم میاد. مامانم لبخند زد و لوازم مورد نیاز برای خوابمو برداشت: پستونک، پرچم توی دست، اخم صورت که با خودم بود و همیشه داشتم.

📝 صدای بلندگو هم جای لالایی مامانم بود. به مامانم قبل خواب گفتم: «وقتی اجازه داری منو بیدار کنی که اسرائیل نابود شده باشه؛ وگرنه انقدر گریه می‌کنم که صدام از صدای بلندگو بره بالاتر.» مامانم لبخند زد و گفت: «تو رستم تهمتنی؛ اخم کن که خوب اخم می‌کنی.»

📝خرده‌روایت‌های بامزه رسانه ریحانه از حضور کودکان در میادین و تجمعات حمایت از دفاع مقدس سوم؛ مهر ۱۴۰۵، شماره ۸

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

💻 معتقد به مهدویت، امیدوار می‌ماند

🔹 یک نفر معتقد به مسئله‌ی مهدویّت طبق اعتقاد تشیّع، در سخت‌ترین شرایط، دل [را] خالی از امید نمیداند و شعله‌ی امید همواره وجود دارد؛ میداند که این دوران تاریکی، این دوران ظلم، این دوران تسلّط ناحق و باطل قطعاً سپری خواهد شد؛ این یکی از مهم‌ترین آثار و دستاوردهای این اعتقاد است.

🔹 البتّه اعتقاد تشیّع نسبت به مسئله‌ی مهدویّت به همین‌جا محدود نمیشود؛ بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری‌ وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الأرضُ و السَّماء؛ مسئله‌ی اعتقاد به مهدویّت یک چنین اعتقادی است. این شعله‌ی فروزان، این فروغ تابان، در جوامع شیعی در طول قرنهای گذشته وجود داشته است و همچنان وجود خواهد داشت.

🌷 رهبر شهید انقلاب، ۱۳۹۴/۰۳/۱۴

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir

🎨ویژه؛ پی‌نما ویژه روز کودک
💻امانت به ضامن حرم رسید...

✍ میان شکوفه‌های بهاری پنهان شده بودم که آمد. چشم‌هایش رنگ دریا داشت و موهایش، رنگ خورشید. کنارم زانو زد. دست‌های کوچکش آرام روی تنم نشست. بعد در آغوشم کشید. آن‌قدر دوست‌داشتنی بود که دلم خواست به عزیزترین پناهگاهم نشانش بدهم.

▪️ آرام راه افتادم. چند قدم که برداشتم، پشت سرم آمد. هر بار که برمی‌گشتم، لبخند می‌زد و قدم‌های کوچکش را تندتر برمی‌داشت تا جا نماند. کافی بود من راه بروم؛ او بی‌هیچ مکثی دنبالم می‌آمد. قدم‌هایم آرام بود، اما دلم برای رسیدن بی‌تابی می‌کرد. حس می‌کردم امانتی را همراه می‌برم که کسی چشم‌انتظار اوست.

▪️پا که تند کردیم و گنبد طلایی که در چشم‌های آبی‌اش نشست، دلم آرام گرفت. من امانت عزیزی را به ضامن حرم رسانده بودم.

📥نسخه قابل چاپ

رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
🖥 @reyhaneh_khamenei_ir