رِیـحـــاٰن

به هرحال یه ورژن از بزرگسالی هم همینه. نمیشه همزمان هم توی درس، هم کار، هم برنامه ‌های زندگیت پیشرفت کنی و همه روابطت هم مثل قبل پابرجا بمونند.
نمیتونی همه آدمها رو هم کنار خودت نگه داری.
یه سری‌ها خود به خود حذف میشن و یه سری دیگه میمونند ولی شکل رفاقتتون تغییر میکنه.

من الان یکی از دوستام رو از کلاس سوم ابتدایی تا الان باهم دوستیم.
از کلاس نهم از هم جدا شدیم. من رفتم یه شهر دیگه. ارتباط‌مون کمرنگ‌تر شد ولی قطع نشد.
من روان‌شناسی خوندم و اون معلم فیزیک شد.
هر روز باهم حرف نمیزنیم و در ارتباط نیستیم ولی هربار همو ببینیم ساعتها حرف داریم برای زدن.

یا یه دوست دیگه‌ام از دبیرستان باهم بودیم و اون پرستاری قبول شد و از هم جدا شدیم. شاید سالی یک یا دوبار همو ببینیم ولی بازم کلی حرف برای زدن داریم و رفاقت‌مون از بین نرفته.
شکل رفاقت تغییر کرده، ولی هست.

چند وقت پیش با یکی از دوستام بحثم شد، چون سه چهار روز بود پیویم رو سین نزده بود.
اون اول کلی عذرخواهی کرد و توضیح داد شرایطش رو و بعد یه جمله گفت: «امیدوارم روی رابطه دوستی‌مون توی فضای واقعی تاثیر نداشته باشه.»

اولش پذیرش این جمله برام سخت بود(هنوز هم هست)
با خودم میگفتم: یعنی یه نفر در روز ‌پنج دقیقه فرصت نداره جواب منو بده؟

ولی بعد دقت کردم روی دوستی‌های الانم؛
اینکه اغلب یا حتی بهتره بگم، همه‌ی دوستای الانم، مشغله‌های خودشون رو دارند. از دانشگاه و درس گرفته تا کارهای خانه و ورزش و کار کردن و …
شاید با اغلب‌شون هر روز حرف نزنم، هر روز در ارتباط نباشم، یا شاید مدتها از هم بیخبر باشیم؛ ولی به محض اینکه همو بیرون میبینیم، ساعت‌ها حرف داریم برای زدن و شنیدن هم و خندیدن کنار هم و احساس دور بودن و غریب بودن نمیکنی.

و خب معنای رفاقت و صمیمیت برام تغییر کرد.

و اینکه احساست رو درک میکنم، من‌هم این رو قدیمتر تجربه کردم، ممکنه اولش کمی سخت بگذره، ولی دوستی های جدید شکل میدی و با آدم‌های جدید ارتباط میگیری.
هر دوستی و رفاقتی هم تاریخ انقضا داره و بالاخره یه جایی ممکنه مسیرت از آدمهای اطرافت جدا بشه و این قرار نیست بد باشه(ممکن هم هست پیش نیاد.)

دوست صمیمی داری؟نظرت راجع به دوست صمیمی چیه؟هنوز نتایج دانشگام نیومده ولی فکر اینکه از دوستم دورمیشم بیشتر از فکر نتایج عذابم میده و برام دردناک تره

با عادت‌های قدیمیت، نمی‌تونی آدم جدیدی بسازی.

از لحظاتی که کامل زیست شدند.
تلگرام آدمهای قشنگی رو بهم داد؛ یکیش تویی.

من فیلم‌ و سریالام رو یا از اپ دلفان(فقط برای اندرویده) یا از این ربات دانلود میکنم.
@filmgirbot

‏من بلدم چطوری یکی رو دوست داشته باشم، اما نمی‌دونم چطوری باور کنم کسی دوستم داره.

با ریحان نازم💛

تمام چیزی که نیاز داشتم، وقت گذروندن با یه آدم امن بود؛
کسی که کنارش بتونم نقاب قوی بودنم رو کنار بذارم، با همه‌ی زخم‌هام دیده بشم، شنیده بشم و بهم یادآوری بشه که «تنها نیستم».

تا یه ذره بهم خوش می‌گذره،
میگرن: «سلام، بهونه‌ی قشنگ زندگیم.»

سینمایی «پیام‌های صوتی برای ایزابل» رو دیدم.
ترکیبی از درام و کمدی بود.
امید رو بهت تزریق میکنه.
اینکه هزاربار به در بسته خورد، زمین خورد، مورد تمسخر قرار گرفت، آدمهای اشتباهی سر راهش قرار گرفتن تا بالاخره «شد.»
پیشنهادش میکنم.

.

رفتم سراغ یخچال و دیدم خانواده خامه شکلاتی خریدن🥲
و به مقدار زیادی دلم هوس شکلات صبحانه و خامه شکلاتی کرد.
بلند شدم و با امکاناتی که داشتم(سه قاشق شیر+یک قاشق مرباخوری پودر کاکائو+دو ق مرباخوری کره بادام زمینی+ یک قاشق مرباخوری عسل) روی شعله کم تفت دادم تا باهم مخلوط بشن و یکم غلیظ بشه و با تست پروتئینی خوردم.
خوشمزه شد.🍩