دومینوها تنها در یک منطقه سقوط نمیکنند.
یک سیگنالِ ناهماهنگ در یک مکان، میتواند منجر به شتاب گرفتنِ بیثباتی در مکانی دیگر گردد؛ بهویژه در بخشهایی که تودههای مردم برای دههها تحت فشار بودهاند.
شما همین حالا هم در رسانههای خود شنیدهاید که سرزمینی باستانی در خاورمیانه در حال لرزش است؛ که مردم از سرکوب شدن امتناع میورزند و حتی نیروهای امنیتی مردد هستند که آیا به دفاع از یک مرکزیتِ در حال فروپاشی ادامه دهند یا خیر.
اینکه آیا تکتک گزارشها کاملاً دقیق هستند یا خیر، اهمیت کمتری نسبت به «روندِ کلی» دارد؛ به طور همزمان در چندین منطقه، آستانهی تحملِ جمعی برای سوءاستفاده، در حالِ سقوط است.
وقتی یک قدرتِ بزرگ، با صدای بلند تهدیدی را بر زبان میآورد و سپس در یک صحنه عملیاتی آن را به اجرا میگذارد؛ میدانهای دیگر نیز آن را میشنوند و سیستم عصبیِ دولتها و ملتها به این تحریک واکنش نشان میدهند.
این یکی از دلایلی است که در این سال، به جای یک گشایشِ کُند، شاهدِ «توالیِ سریع» از اتفاقات خواهید بود.
✅ فرماندهی #اشتار
📝 لینک چنل کامل: «وضعیت ونزوئلا»
📆 ۴ ژانویه ۲۰۲۶
@returnoflight
