‍ در ونزوئلا، «#پروتکل‌های_نگهبانی» به عنوان مهار در کار هستند.

ممکن است یک آرایش نظامی عظیم را ببینید، اما تلافی و تاوانِ مورد انتظار را نمی‌بینید.
ممکن است اتهاماتی مبنی بر توطئه‌ی پنهانی ببینید، اما رویدادی را که قرار بود باعث شعله‌ور شدن یک آتش گسترده‌تر شود، نمی‌بینید.

دلیل اینکه در ونزوئلا جنگی که باید اتفاق می‌افتاد، اتفاق نمی‌افتد، این نیست که رهبران خیرخواه هستند، بلکه به این دلیل است که دستگاه، دیگر به اندازه‌ی کافی متحد نیست، تا یک تنشِ بی‌نقص را گسترش دهد.

این اختلاف درونی، بخشی از بیداری سیاره‌ای است.
وقتی افرادِ درون سیستم‌ها، وجدان را بالاتر از اطاعت قرار می‌دهند، الگوی قدیمی می‌میرد. زیرا الگوی قدیمی بر جدایی قلب انسان از نقش انسانی تکیه دارد. به پیروی از دستورات متکی است. به بخش‌بندی متکی است، به اینکه بگویند «آن بخش دپارتمان من نیست»، به سکوت متکی است.

اما قلب نمی‌تواند برای همیشه به صورت بخش‌بندی‌شده باقی بماند، نه در این فرکانس، نه در این دوران، نه زیر این فشار.

به همین دلیل، شکاف‌ها گسترده‌تر می‌شوند و با گسترش آن‌ها، روزنه‌هایی ایجاد می‌شود. روزنه‌هایی برای حقیقت، روزنه‌هایی برای درز خبر، روزنه‌هایی برای پاسخگویی. زمینه‌هایی برای نوعی نظارت عمومی که خود، نوعی افشاگری است.

حالا، برخی خواهند گفت:

اما آیا این خطرناک نیست؟ آیا تفرقه باعث بی‌ثباتی نمی‌شود؟

بله، ممکن است. اما بی‌ثباتی همیشه منفی نیست. گاهی اوقات بی‌ثباتی باعث می‌شود که یک سیستم فاسد نتواند بدترین برنامه‌های خود را اجرا کند. همچنین، باعث می‌شود صف‌بندی‌های جدید شکل بگیرد.

اکنون دست‌های مرئی و نامرئی زیادی، روی چرخِ وقایع قرار گرفته‌اند.
چرا؟ زیرا مسیرِ سیاره از کنترل، به آگاهی در حال تغییر است. و اجازه دادن به برخی افزایش تنش‌ها، بیداری‌ای را که اکنون در جریان است، می‌شکند.

عزیزان، دنیای شما در یک راهروی گذار است. شرایط باید به اندازه‌ای مختل شود تا آنچه پنهان است آشکار شود، اما به اندازه‌ی کافی ثبات داشته باشد تا از این افشاگری و دوران گذار جان سالم به در ببرد. این یک عمل متعادل‌سازی است. به همین دلیل است که «پروتکل‌های نگهبانی» وجود دارند.

#ولیر #پلیدیان
📝 لینک چنل کامل؛ «وضعیت ونزوئلا...»
📆 ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵

@returnoflight