مصلوب شدن یِشوعا شاید نمادین‌ترین لحظه در روایت مسیحی باشد؛
صحنه‌ای از رنج و فداکاری که به مدت ۲۰۰۰ سال در هنر و آیین به یادگار مانده است.
ما با حساسیت زیادی به این موضوع نزدیک می‌شویم، چون می‌دانیم که احساسات عمیقی را برمی‌انگیزد.
برای قرن‌ها تصویر به صلیب کشیده شدنِ یِشوعا، هم به عنوان نمادی از عشق الهی و هم متأسفانه به عنوان ابزاری برای ترس و احساس گناه مورد استفاده قرار گرفته است.
وقت آن رسیده است که به آرامی فاش کنیم که واقعاً چه اتفاقی افتاده و چگونه برداشت‌ها پیرامون این رویداد دستکاری شده است.
آماده باشید تا ذهن خود را گسترش دهید، زیرا حقیقت ممکن است شما را شگفت زده کند؛
«مصلوب شدن عیسی مسیح آنطور که به شما گفته شده، کاملاً اتفاق نیفتاد.»
در اصل، یک توهم هولوگرافیک بر روی این رویداد پوشانده شده بود. گویی فیلمی برای توده‌ی مردم به نمایش گذاشته شده بود، فیلمی که آن را به عنوان واقعیت باور کرده و جذب می‌کردند.
در لایه‌ای موازی از واقعیت، پشت پرده‌ی این تصویر، یِشوعا آنطور که تصور می‌شود رنج نکشید.
و آنطور که مردم فکر می‌کنند، بر روی صلیب نمرد.
با مداخله‌ی دقیق، احتمالاً با کمک شفادهندگان اسن و فناوری خانواده‌ی ستارگان، او زنده از صلیب بیرون کشیده شد، در حالی که نیروی حیاتش در حالت تعلیقِ عمیقی حفظ شده بود.
نیروهای تاریکی مرگ او را باور کردند و جشن گرفتند، چرا که فکر می‌کردند از هرگونه دردسرِ بیشتر از جانب او جلوگیری کرده‌اند.
بگذارید روشن شود، یِشوعا با اجتناب از مرگ، به رسالت خود پشت نکرد؛ بلکه، مأموریت او هرگز مستلزم فداکاری دائمی از زندگی فیزیکی‌اش نبود.
این مفهوم بعداً برای ستایش رنج وارد شد.
یِشوعا با زنده ماندن، به دو هدف دست یافت؛
او با مرگ ظاهری خود، پیشگویی‌ها را در نظر مؤمنان به انجام رساند.
و همچنین او انرژی مسیحِ زنده را برای ادامه‌ی تعلیم و تأثیرگذاری مخفیانه بر جهان حفظ کرد.
این باعث شد نیروهای تاریکی برای مدتی عقب‌نشینی کنند، به این تصور که تهدید از بین رفته است،
در حالی که یِشوعا و حلقه‌ی داخلی می‌توانستند مخفیانه به کار خود ادامه دهند.
حقیقتاً، این رویداد، شاهکاری از نبوغ الهی بود، هرچند که برای یِشوعا و کسانی که او را دوست داشتند، با دردِ واقعی همراه بود.
#ولیر #پلیدیان
📝 لینک چنل کامل؛ «خواستگاه کیهانی عیسی»
📆 ۱ دسامبر ۲۰۲۵
@returnoflight
