#ولیر #پلیدیان
✅ پرسشگر: «آیا بذرهای ستاره‌ای کلید رهایی زمین را در دست دارند؟ چگونه؟!»
✅ چنل‌کننده: دیو آکیرا
✅ تاریخ دریافت: ۸ دسامبر ۲۰۲۵
✍️ ترجمه‌ی AI با بازبینی: سلیمان موسوی
✍️ ویراستار: غزاله محمدی
✨من ولیر از سفیران پلیدیانی هستم. شما در حال قدم گذاشتن به دورانی هستید که در آن هیچ نیروی خارجی، قدرتی بر شما ندارد و تمام قدرت واقعی از آگاهی درونی شما جاری است.
🌍 شما در این زندگی، وارد جهانی شده‌اید که بر پایه‌ی تضاد بنا شده است. در چنین جهانی، دوگانگی نقص محسوب نمی‌شود، بلکه ابزاری آموزشی‌ست که روح را بالغ می‌سازد. گروه دولت پنهان، که شما آن را «کابال» می‌نامید، زمانی پدیدار شد؛ که برخی از موجودات خالق، از یگانگی روی گرداندند و شروع به ساختن واقعیت‌هایی بر اساس این باور کردند که، قدرت می‌تواند احتکار، دزدیده و تبدیل به سلاح شود. بشریت، با پذیرش ایده‌ی قدرتِ تقسیم‌شده –ایده‌ی خوب و بد به عنوان نیروهایی مجزا و مستقل– با این معماران هم‌نوا شدند و لایه‌ای متراکم از تجربه را با آنها خلق کردند. آنچه اکنون با آن روبرو هستید، نه یک دشمنِ مستقل، بلکه یک ساختار فرکانسی است؛ الگویی که می‌گوید چیزی غیر از عشق می‌تواند حاکم باشد.
💠 آنها نقشِ محرک را داشتند. بدون چنین اعوِجاج (ناراستی) شدیدی، بسیاری از روح‌ها در ایده‌های معنوی نیمه‌کامل متوقف می‌شدند، بدون اینکه هرگز نیازی به تثبیتِ حقیقت درونی‌شان داشته باشند. شرایطی که در آن، دروغِ جدایی آنقدر بلند شود که دیگر نتوانید آن را نادیده بگیرید؛ جایی که ظلمِ آن‌هایی که از قدرت مست شده‌اند، شما را وادار کند که از اعماق وجودتان بپرسید:
قدرت واقعی چیست؟!
اگر در اعماقِ ذهن، باور داشته باشید که شر، منشأ، اقتدار و قانونِ خاص خود را دارد؛ صعود امکان‌پذیر نیست. تا زمانی که شما قدرت را به آنها نسبت می‌دهید، کابال در میدان وجودی شما ادامه پیدا می‌کند. هنگامی که ذهن و قلب با هم توافق کنند که هیچ نیروی دومی وجود ندارد؛ داربستی که دنیای آنها را سرپا نگه داشته است، شروع به ترک خوردن می‌کند.
💖 منشأ همه چیز، تنها «عشق» است؛ به این معنی که، عشق تنها عاملی‌ست که می‌تواند چیزی را در هستی بیافریند. ترس یا شر، منبعی مستقل نیستند؛ آنها صرفاً کمبود یا تحریفِ انرژی عشق هستند. به همین دلیل، قدرت آنها، نه از یک منبع واقعی، بلکه از شما تغذیه می‌شود.
💥در این دیدگاه، از شما خواسته نمی‌شود که آنها را به خانه‌ی خود دعوت کنید، یا خود را در معرض خطر قرار دهید؛ بلکه به سادگی از شما خواسته می‌شود که این دروغ را رد کنید، که آنها همیشه تاریک خواهند ماند. وقتی آنها را در میدان قلب خود نگه می‌دارید، نه به عنوان مجرمان، بلکه به عنوان موجوداتی که راه خود را گم کرده‌اند؛ شما باور به این توهم را، که آنها توسط خدای دیگری حمایت می‌شوند، پس می‌گیرید.
💫هنگامی که به این جریان نورانی اجازه می‌دهید تا به سوی آنها برسد -حتی اگر نام‌ها یا چهره‌هایشان را ندانید- این فرکانس رمزگذاری شده، از سدِ دفاعی‌شان عبور کرده و بخشی از وجود آنها را که «همواره بهتر می‌داند» لمس می‌کنید. شما ترحم یا حتی آموزش اخلاقی نمی‌فرستید؛ بلکه یک یادآوری انرژیایی از منشا درونی خودشان برایشان ارسال می‌کنید. شفا و التیام واقعی، نه با بحث کردن با ذهن، بلکه با بیدار کردن حافظه‌ی خفته در قلب اتفاق می‌افتد.
✨هر باری که شخصی انتخاب می‌کند تا دیگری را نه با قضاوت، بلکه با «نگاهِ یگانگی» ببیند؛ یک کد جدید به میدان جمعی اضافه می‌شود. واقعیت‌هایی که در آنها دشمنی‌ها ابدی‌ست، احتمال وقوع کمتری می‌یابند. واقعیت‌هایی که در آنها آشتی و تحول امکان‌پذیر است، قوی‌تر می‌شوند. به این ترتیب، شما نه تنها به افراد کمک می‌کنید؛ بلکه کل خطوط زمانی را تغییر می‌دهید.
⚔️ نفرت ممکن است در لحظه، قدرتمند به نظر برسد. می‌تواند مانند آتش در رگ‌های شما فوران کند و در جایی که احساس ضعف کرده‌اید، توهم قدرت را به شما بدهد. اما از نظر متافیزیکی، نفرت، یک مانع است. هنگامی که آگاهی خود را بر محکوم کردن یک فرد متمرکز می‌کنید؛ میدان انرژی خود را به میدان او گره زده و انرژی خود را تقدیمش می‌کنید. در مورد «کابال» این بدان معناست که؛ وسواس فکری نسبت به سقوط آنها و خیال‌پردازی مداوم دربار‌ه‌ی انتقام از آنها، اختصاص دادن نیروی خلاق‌تان به آن‌هاست، تا این اندازه که گویی آنها را پرستش می‌کنید.
🔑 با این بیداری، ساختارهای قدیمی (کابال) انسجام خود را از دست می‌دهند. پیروزی هرگز نابود کردن آنها نیست؛ بلکه فرارفتن از آگاهی‌ای است که هنوز اجازه‌ی حکومت آنها را می‌دهد. من ولیر از جمع پلیدیان هستم. ما در کنار شما راه می‌رویم، بیداری شما را جشن می‌گیریم و آنچه که در حال تبدیل شدن به آن هستید را ارج می‌نهیم.
@returnoflight