«کس چو حافظ نگشود از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند»

حافظ گفته و راست هم گفته است!
درباره حافظ افسانه بسیار است. از این قبیل که نانوایی بی‌سواد بود که به یک شب عاقل و فرزانه شد یا عاشقی دلسوخته که سحرگاهی در خواب آب حیاتش دادند و از آن زمان شهد و شکر از سخنش می‌ریزد. البته که اینگونه داستان‌ها درباره شاعری که مردم سخنش را ترجمان غیب می‌خوانند دور از انتظار نیست.

به هر صورت، شکی نیست که حافظ آفاق را به شعر خوش گرفته است و ما هم بیش از این در ستودن او نمی‌کوشیم، چرا که "لسان غیب خوش‌تر بنوازد این نوا را"

«حافظ تو ختم کن که هنر خود عیان شود
با مدعی نزاع و محاکا چه حاجت است»

🔹بیستم مهرماه، بزرگداشت حافظ گرامی باد.

🔸به مناسبت این روز می‌توانید شعر مورد علاقه خود را از حافظ کامنت کنید.

@Rayanesh_CE