«دنیای این روزامون»
🔸 «می‌دانی، این روزها هر سمتی را نگاه می‌کنی، گرد و غبار خستگی و درماندگی چشمانت را کور می‌کند. تلاش برای تحمل شرایط بی‌رحمانه‌ی زندگی این روزها، همان «ایستاده مُردن» است. نه آن که همیشه خورشید روزهایمان تاریک طلوع کرده باشد، اما ترس از اسارت لحظه‌ی بعدی در قفس پوچی، وادارت می‌کند به پذیرش و صبوری برای فرو نپاشیدن تکه‌تکه‌‌های دلخوشی اکنونت. برای تمام حسرت‌هایی که با «این نیز بگذرد…» التیام می‌یابند؛ برای تک‌تک شمع‌هایی که آینده‌ی این خانه را روشن نگه می‌دارند؛ برای گرمی آغوش‌ها؛ برای آرامش و برای امیدی که هرگز نمی‌میرد...»
🔸 چهارمین متن انتخابی از شماره‌ی شانزدهم رایانش −ویژه‌نامه‌ی ورودی ۱۴۰۱− نوشته‌ی مهراد میلانلو، ورودی ۹۹ دانشکده است که می‌توانید آن را در تلگراف و ویرگول رایانش بخوانید.
#رایانش_شانزدهم
@Rayanesh_CE
Post #553
3.1K