.

🔴1️⃣ روان درمانی پویشی کوتاه مدت


STPP (Short-Term Psychodynamic Psychotherapy)

خانواده‌ای از درمان‌های کوتاه‌مدت پویشی است که از دههٔ ۱۹۷۰ توسط جیمز من، دیوید مالان، حبیب دوانلو، پیتر سیفنیوس، هانس استراپ و جفری بایندر و لستر لوبورسکی توسعه یافت و به‌عنوان جایگزینی کوتاه‌مدت برای روان‌کاوی بلندمدت معرفی شد.

🕷 ویژگی‌های ممیزهٔ STPP نسبت به درمان پویشی بلندمدت: معیارهای انتخاب بیمار، محدودیت زمانی (میانگین معمولاً ۱۲ تا ۲۴ جلسه، در بازهٔ ۴ تا ۴۰ جلسهٔ هفتگی ۴۵ تا ۶۰ دقیقه‌ای)، پایبندی به «تمرکز درمانی»، جلوگیری از رگرسیون، فعالیت بالای درمانگر و تمرکز فعال بر رابطهٔ انتقالی.

🕷 تفاوت بنیادین این درمان با روان‌کاوی سنتی در چهار چیز است: وارون‌کردن مقاومت انتقالی، تقویت پیمان درمانی، تأکید و فشار بر تجربهٔ لحظه‌ای احساسات، و تمرکز مضاعف بر علائم بدنی؛ به‌طوری که می‌توان آن را تلفیقی از تکنیک‌های روان‌درمانی و رفتاردرمانی با هدف «حساسیت‌زدایی هیجانی» دانست.


✒️جُملگی روانکاوی
🕷https://t.me/ravn100