🔴چین، آخرین مانع جنگ تمام‌عیار؟ طرحی برای شکستن بن‌بست ایران و آمریکا / Responsible Statecraft
♦️آستانۀ انفجار منطقه‌ای
🟠جنگ ایران پس از بیش از هفت ماه به مرحله‌ای رسیده که تداوم آن نه‌فقط اقتصاد جهانی، بلکه امنیت منطقه و حتی خطر استفاده از تسلیحات هسته‌ای تاکتیکی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
🟠ترامپ آغاز جنگ را عملیاتی حداکثر صدساعته تصور می‌کرد و انتظار داشت ترور آیت‌الله علی خامنه‌ای به فروپاشی حکومت ایران یا تسلیم آن بینجامد. تحقق‌نیافتن این محاسبات، گزینه‌های واشنگتن را محدود کرده است. تهدیدهای پیشین ترامپ به حمله به زیرساخت‌های انرژی، تصرف جزایر و تشدید بی‌سابقۀ عملیات نظامی، زیر فشار نگرانی از تلافی ایران، تلفات انسانی، تبعات اقتصادی و هزینه‌های داخلی عملی نشد.
🟠بااین‌حال، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ممکن است محاسبات کاخ سفید تغییر کند و تشدید گستردۀ جنگ با هدف تغییر حکومت در دستور کار قرار گیرد. چنین اقدامی می‌تواند به حملات متقابل علیه زیرساخت‌های انرژی و گسترش بحران به دیگر کشورهای منطقه منجر شود. پیشروی‌های اخیر حوثی‌ها در یمن نیز نشان می‌دهد تهران و متحدانش همچنان ابزارهایی برای افزایش فشار در اختیار دارند.
🔴پکن در مقام میانجی
🟠چین که معمولاً از ورود به منازعات دیگر کشورها پرهیز می‌کند، نشانه‌هایی از آمادگی برای میانجی‌گری بروز داده است. کاهش شدید تقاضای نفت چین تاکنون به جلوگیری از صعود قیمت جهانی به ۱۵۰ دلار برای هر بشکه کمک کرده، اما اگر بحران از اختلال در عبور نفتکش‌ها به تخریب تأسیسات تولید انرژی تبدیل شود، این اهرم دیگر کافی نخواهد بود.
🟠تجربۀ توافق ایران و عربستان در سال ۲۰۲۳ نشان می‌دهد پکن می‌تواند فراتر از تسهیل گفت‌وگو، تضمین‌کنندۀ اجرای تعهدات باشد. بااین‌حال، میانجی‌گری میان تهران و واشنگتن دشوارتر است؛ زیرا آمریکا چین را رقیب راهبردی خود می‌داند. دولت ترامپ فعلاً محاصرۀ دریایی ایران را ابزاری برای تحمیل امتیاز در پرونده هسته‌ای می‌بیند و حتی گشایش کامل هرمز را برای لغو آن کافی نمی‌داند. حملات به خط لولۀ شرق‌به‌غرب عربستان، اختلال در باب‌المندب و هزینۀ سنگین اسکورت کشتی‌ها، پایداری این راهبرد را زیر سؤال برده‌اند.
نقشۀ صلح چینی
🟠راه خروج از بن‌بست می‌تواند ابتکاری با تضمین چین و با اتکا به تفاهم اسلام‌آباد در ژوئیۀ ۲۰۲۶ و برجام ۲۰۱۵ باشد: آتش‌بس دائمی در سراسر منطقه، ازجمله لبنان و یمن؛ بازگشایی پایدار هرمز؛ پایان محاصرۀ ایران؛ و آغاز مذاکرات شش‌ماهه برای توافق نهایی هسته‌ای.
🟠سازوکار پیشنهادی هرمز شامل دریافت عوارض خدمات زیست‌محیطی از سوی کشورهای ساحلی و مدیریت آن زیر نظر نهادی تازه وابسته به سازمان ملل برای بازسازی و کمک‌های انسانی است. در بخش هسته‌ای، غنی‌سازی باید به ۳٫۶۷ درصد محدود شود و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تأسیسات اعلام‌شده و، در صورت وجود شواهد معتبر، مکان‌های اعلام‌نشده دسترسی داشته باشد.
🟠انتقال ذخایر اورانیوم ۶۰درصدی ایران به چین نیز می‌تواند راه‌حلی برای اختلاف بر سر مقصد این مواد باشد. تشکیل کنسرسیوم منطقه‌ای سوخت هسته‌ای با مشارکت ایران و عربستان، گزارش‌های فصلی به سازمان ملل و تأیید توافق در شورای امنیت مکمل این طرح‌اند. بدون همکاری پکن و واشنگتن، خطر خروج جنگ از کنترل افزایش می‌یابد.
✅ با روندنگار، از هیچ تحول بین‌المللی جا نخواهید ماند
⭕️@Ravandnegarr
Post #5595
238
