🔴معادله جنگ عوض شده؛ چرا «جنگ سوم» ایران و دشمنانش شاید نزدیکتر از آن باشد که تصور میشود / تمام بازیگران منطقهای انگیزۀ بالایی برای آغاز جنگ دارند / Informed Comment
🔴محاصرهای که دوام نمیآورد
🔴شرایطی که پس از جنگ ۴۰روزه به آتشبس انجامید، بهسرعت در حال تغییر است و همین تغییر، حفظ وضع موجود را برای بازیگران اصلی دشوارتر میکند. فوریترین مسئله ایران اقتصادی است: محاصره دریایی به رهبری آمریکا و اختلال در تنگه هرمز، توان تهران برای فروش و صادرات نفت را بهشدت کاهش داده و کمبود ارز خارجی، افت واردات و افزایش قیمتها را تشدید کرده است.
🔴ادامه این وضعیت به معنای افزایش مداوم هزینه اقتصادی برای ایران است و در نتیجه، انگیزه تهران برای شکستن محاصره بیشتر میشود. توافق سیاسی میتواند صادرات نفت را احیا کند، اما شکست مذاکرات ممکن است گزینه نظامی برای باز کردن مسیرهای صادراتی را جدیتر سازد.
🔴چنین تصمیمی الزاماً قطعی نیست، اما منطق اقتصادی بهتدریج هزینه انفعال را افزایش میدهد. همزمان، آمریکا نیز باید میان تحمل بنبست فعلی و بازگشت به عملیات نظامی گستردهتر تصمیم بگیرد؛ زیرا ادامه انتظار میتواند فرصت بیشتری برای تقویت موقعیت ایران و متحدان منطقهای آن فراهم کند.
🔴بابالمندب؛ جبهه دوم
🔴مهمترین تغییر راهبردی ممکن است نه در خلیج فارس، بلکه در یمن رخ داده باشد. حوثیها با پیشروی در ساحل دریای سرخ، تصرف مخا و رسیدن به جزیره میون در بابالمندب، به یکی از مهمترین گلوگاههای کشتیرانی جهان نزدیکتر شدهاند.
🔴ایران پیشتر از طریق هرمز بر مسیر حیاتی انتقال انرژی فشار وارد کرده و تثبیت موقعیت حوثیها در بابالمندب میتواند دومین مسیر عمده اتصال تولیدکنندگان انرژی خاورمیانه به بازارهای جهانی را نیز در معرض تهدید قرار دهد.
🔴عربستان در این میان آسیبپذیرتر شده است؛ خط لوله شرق–غرب که نفت را بدون عبور از هرمز به ینبع منتقل میکند، پس از حملات پهپادی از مدار خارج شد و ظرفیت انتقال حدود چهار میلیون بشکه در روز را از دست داد.
🔴اگر هرمز مختل بماند و بابالمندب نیز زیر فشار نظامی جدی قرار گیرد، گزینههای جایگزین کشورهای خلیج فارس برای صادرات نفت محدودتر خواهد شد. برای ایران و حوثیها، این وضعیت یک اهرم تازه است؛ اما برای عربستان، اسرائیل و آمریکا انگیزهای ایجاد میکند تا اجازه ندهند این موازنه جدید تثبیت شود.
🔴همه دلیلی برای اقدام دارند
🔴اسرائیل نیز با انتخابات ۲۷ اکتبر و رقابتی فشرده روبهروست و اگر دولت این کشور احساس کند موازنه منطقهای در حال حرکت به زیان آن است، انتظار ممکن است جذابیت خود را از دست بدهد.
🔴دونالد ترامپ نیز در ۱۷ سپتامبر از نزدیک شدن به یک «تصمیم بزرگ» درباره ازسرگیری حملات عمده علیه ایران سخن گفته است. در نتیجه، تقریباً همه بازیگران اصلی اکنون انگیزهای مستقل برای تغییر وضعیت دارند: ایران میخواهد از فشار اقتصادی و محاصره نفتی خارج شود؛ حوثیها به دنبال تثبیت دستاوردهای خود در اطراف بابالمندباند؛ عربستان نیازمند بازگرداندن امنیت مسیرهای صادرات انرژی است؛ اسرائیل با یک ضربالاجل سیاسی و نگرانی از تضعیف موقعیت راهبردی مواجه است؛ و واشنگتن باید میان هزینه ادامه جنگ و خطر تقویت بیشتر ایران و حوثیها یکی را مدیریت کند.
🔴خطر اصلی همینجاست: مسئله دیگر نبودِ انگیزه برای جنگ نیست، بلکه تعدد بازیگرانی است که هرکدام دلیلی برای تغییر وضع موجود دارند و اهدافشان با یکدیگر تعارض پیدا میکند. هرچه این معادله تازه بیشتر دوام بیاورد، حفظ آتشبس دشوارتر و احتمال ورود به مرحلهای تازه از جنگ بیشتر میشود.
✅ با روندنگار، از هیچ تحول بینالمللی جا نخواهید ماند
⭕️@Ravandnegarr
🫥
Post #5576
223