🔴چین و روسیه در پشت جبهه ایران / فقدان چشم‌انداز دولت ترامپ، موحب شد تا ایران و چین به‌هم نزدیک‌تر شوند / Asia-Pacific Current Affairs Magazine

🔴پشتیبانی چندلایه

🔴استفن جی. بلنک، پژوهشگر برنامه اوراسیای مؤسسه پژوهش سیاست خارجی، در گفت‌وگو با «دیپلمات» استدلال می‌کند که همکاری چین و روسیه با ایران در جنگ، از سطح حمایت سیاسی فراتر رفته و به حوزه‌های اطلاعاتی، تسلیحاتی و لجستیکی رسیده است. به گفته او، روسیه اطلاعات ماهواره‌ای درباره جابه‌جایی نیروها، کشتی‌ها و هواپیماهای آمریکایی در اختیار تهران قرار داده و در جبران بخشی از تلفات پهپادی ایران نیز نقش داشته است؛ از جمله با ارسال نسخه‌های بهبود‌یافته و انتقال تجربه عملیاتی حاصل از جنگ اوکراین. بلنک «اکسپرس خزر» را نیز یکی از مسیرهای حیاتی پشتیبانی لجستیکی روسیه از ایران معرفی می‌کند.

🔴در سوی دیگر، او مدعی است چین و احتمالا روسیه سامانه‌های پدافند هوایی قابل‌حمل در اختیار ایران قرار می‌دهند و برخی پهپادهای روسی تحویلی به تهران از موتور، مودم رادیویی و دوربین چینی استفاده می‌کنند. این گفت‌وگو همچنین به گزارش‌هایی درباره فروش موشک‌های ضدکشتی مافوق‌صوت، تأمین مواد و اقلام دومنظوره برای برنامه موشکی ایران و دسترسی نظامی تهران به سامانه ناوبری «بیدو» اشاره دارد.

🔴محاسبه مشترک

🔴از نگاه بلنک، نقطه اشتراک پکن و مسکو در این جنگ، محدود کردن توان راهبردی آمریکا و افزایش هزینه‌های حضور آن در خلیج فارس است. او معتقد است طولانی‌شدن درگیری می‌تواند منابع نظامی، سیاسی و اقتصادی واشنگتن را درگیر کند و ظرفیت آمریکا برای تمرکز هم‌زمان بر اوکراین، تایوان و متحدانش در اروپا و آسیا را کاهش دهد.

🔴به روایت او، این وضعیت برای چین چند مزیت دارد: ذخایر انرژی پکن و دسترسی به منابع روسیه و ترکمنستان، آسیب‌پذیری آن را در برابر اختلالات هرمز کاهش می‌دهد؛ وابستگی روسیه به چین افزایش می‌یابد؛ و توجه غرب از شرق آسیا منحرف می‌شود. بلنک همچنین حضور هوایی و دریایی گسترده‌تر چین در خاورمیانه را یکی دیگر از پیامدهای جنگ می‌داند. در چارچوب تحلیلی او، تهران نه فقط یک شریک منطقه‌ای، بلکه بخشی از محیطی است که می‌تواند فشار هم‌زمان بر شبکه ائتلافی و ظرفیت راهبردی آمریکا ایجاد کند.

🔴فشار بر ائتلاف‌ها

🔴بخش پایانی گفت‌وگو به ارزیابی بلنک از رهبری آمریکا اختصاص دارد؛ ارزیابی‌ای که آشکارا انتقادی و شخصی است. او سیاست جنگی دولت ترامپ را فاقد برنامه‌ریزی راهبردی منسجم می‌داند و مدعی است اهداف واشنگتن در طول جنگ متغیر بوده است. در مقابل، بلنک از فشرده‌تر شدن همکاری‌های اقتصادی، سیاسی و نظامی میان مسکو و پکن سخن می‌گوید و آن را در کنار گسترش پیوندهای میان چین، روسیه، ایران و کره شمالی قرار می‌دهد. از نگاه او، هم‌زمان شبکه‌های ائتلافی آمریکا در ناتو، آسیا و خاورمیانه تحت فشار قرار گرفته‌اند و کاهش حمایت از اوکراین یا ناتوانی در مهار تحرکات چین، به سود رقبای واشنگتن تمام می‌شود.

🔴او این شکاف را نه صرفا محصول عوامل ساختاری، بلکه تا حد زیادی نتیجه رویکرد دولت ترامپ به متحدان و نحوه مدیریت جنگ می‌داند. بنابراین، محور اصلی استدلال بلنک این است که جنگ ایران برای پکن و مسکو تنها یک بحران منطقه‌ای نیست؛ بلکه فرصتی برای فرسایش تمرکز راهبردی آمریکا و تقویت هماهنگی میان رقبای آن محسوب می‌شود.

✅ با روندنگار، از هیچ تحول بین‌المللی جا نخواهید ماند
⭕️@Ravandnegarr

🫥