🔴هرمز واقعاً باز شده؟ / آمریکا با هزینه بسیار زیاد، مشغول قاچاق نفت از تنگۀ هرمز است / قاچاق نفت با اسکورت نیروی دریایی آمریکا، جریانیافتن امن انرژی نیست / ایران هر نوعی از کرنش در برابر آمریکا را مقدمۀ جنگ مهیب میداند / The National Interest
🔴بازگشت نفت
🔴افزایش عبور نفت خام از تنگه هرمز این تصور را تقویت کرده که اهرم فشار ایران در مهمترین گلوگاه انرژی جهان رو به افول است.
🔴در هفته منتهی به ۲۷ سپتامبر، روزانه حدود ۱۳.۲ میلیون بشکه نفت از مسیر آمریکایی ـ عمانی عبور کرد و مجموع صادرات نفت خاورمیانه، بدون احتساب ایران، در سپتامبر به دستکم ۱۶.۵ میلیون بشکه در روز رسید؛ رقمی نزدیک به سطح پیش از جنگ.
🔴بخشی از این بازگشت نتیجه اسکورت نیروی دریایی آمریکا، خاموشکردن فرستندههای AIS، توسعه مسیرهای جایگزین و استفاده از خطوط لوله عربستان و امارات است. حدود ۴۰ درصد نفت منطقه اکنون از مسیرهای جایگزین خارج میشود و برای باقیمانده نیز انتقال مرحلهای با نفتکشهای مستقر در نزدیکی فجیره و صحار کارآمدتر شده است.
🔴حتی حمله به خط لوله شرق ـ غرب عربستان نیز این روند را متوقف نکرد. با این حال، این نظم جدید ارزان یا باثبات نیست: حفاظت دریایی روزانه میلیونها دلار هزینه دارد و بیمه، دسترسی به نفتکشها و حضور گسترده نظامی آمریکا همچنان هزینهزا است.
🔴منطق بقا
🔴کاهش اثر اختلالات دریایی الزاماً به معنای نزدیکشدن ایران به تسلیم نیست. محاصره بنادر، سقوط صادرات نفت و تشدید تحریمهای آمریکا فشار اقتصادی شدیدی ایجاد کرده، اما منطق اصلی تصمیمگیری تهران بقای دولت است.
🔴تسلیم در برابر فشار آمریکا میتواند از نگاه تهران مقدمهای برای تکرار جنگ باشد؛ بهویژه آنکه رهبران ایران تجربه حملات غافلگیرانه پس از دورههای مذاکره را نشانهای میدانند که دیپلماسی بهتنهایی تضمینکننده امنیت نیست.
🔴از همین رو، جنگ و دیپلماسی همزمان دنبال میشوند. در سوی مقابل، مقامهای آمریکایی نیز از فشار برای واداشتن ایران به مذاکره و حتی امکان فروپاشی حکومت سخن گفتهاند. همین برداشت متقابل، مناقشه را از نبردی صرفاً نظامی یا اقتصادی فراتر میبرد و به مسئلهای وجودی تبدیل میکند.
🔴تهران ممکن است با وجود کاهش توان، هزینههای سنگین اقتصادی و نظامی را تحمل کند و حتی اقداماتی پرخطر انجام دهد، اگر نتیجه آن افزایش هزینه برای طرف مقابل و جلوگیری از تکرار جنگ باشد.
🔴لبه تشدید
🔴حملات ایران به چند کشتی در روزهای پایانی سپتامبر نشان داد که بازشدن نسبی هرمز به معنای پایان توان اخلال نیست.
🔴ایران همچنان میتواند حملات را در هرمز یا علیه مسیرهای جایگزین، از جمله خطوط لوله، تشدید کند؛ بهخصوص در شرایطی که انتخابات میاندورهای آمریکا نزدیک شده و جنگ برای واشنگتن نیز پرهزینهتر شده است.
🔴از سوی دیگر، ایران با بحران اقتصادی و کسری مشروعیت روبهروست و ادامه این وضعیت برای تهران نیز نامحدود نیست. نتیجه، بازی فرسایشیای است که هر دو طرف در آن با محدودیت منابع، فشار سیاسی و هزینههای فزاینده مواجهاند.
🔴بازگشت صادرات انرژی و سازگاری سریع زیرساختهای منطقه نشان میدهد بستن مؤثر هرمز دشوارتر شده، اما این تحول بهخودیخود پایان بحران نیست.
🔴تا زمانی که تهران فشار را تهدیدی علیه بقای خود بداند و واشنگتن نیز از ابزارهای نظامی، محاصره و تحریم برای وادارکردن ایران به عقبنشینی استفاده کند، خطر بازگشت به جنگ تمامعیار پابرجاست؛ جنگی که بار دیگر بازارهای انرژی و مردم در سراسر جهان را با شوکی سنگین روبهرو خواهد کرد.
✅ با روندنگار، از هیچ تحول بینالمللی جا نخواهید ماند
⭕️@Ravandnegarr
🫥
Post #5563
339