🔴جنگ ایران؛ رأی مردم کجای تصمیم‌گیری آمریکا گم می‌شود؟ / وقتی حتی پایین‌ترین میزان محبوبیت ترامپ هم جلودارش نیست / میدل ایست مانیتور

🔴نارضایتی زیر فشار

🔴دو نامزد جمهوری‌خواه سنا، مایک راجرز در میشیگان و اشلی هینسون در آیووا، در ۲۱ سپتامبر خواستار پایان سریع جنگ ایران شدند؛ موضعی که پس از حمایت قبلی آنان از اختیار دونالد ترامپ برای ادامه کارزار نظامی اتخاذ شد و هر دو آن را به فشارهای اقتصادی خانوارها پیوند زدند. هینسون پیش‌تر علیه طرحی در مجلس نمایندگان رأی داده بود که می‌کوشید اختیار رئیس‌جمهور برای ادامه جنگ را محدود کند.

🔴هم‌زمان، نظرسنجی رویترز/ایپسوس در فاصله ۱۷ تا ۲۰ سپتامبر، میزان تأیید عملکرد ترامپ را ۳۲ درصد نشان داد؛ ۱۷ درصد از نحوه مدیریت هزینه‌های زندگی رضایت داشتند و ۳۴ درصد از حملات نظامی آمریکا به ایران حمایت می‌کردند. این ارقام رفتار رأی‌دهندگان را پیش‌بینی نمی‌کنند و سهم دقیق جنگ در افت محبوبیت رئیس‌جمهور را نیز روشن نمی‌سازند. یافته‌های ژوئیه پیو نیز نشان می‌داد تنها ۲۵ درصد نگاه مثبتی به کنگره دارند و ۷۲ درصد نظر منفی دارند.

🔴هزینه و اختیار جنگ

🔴تا اول اوت، برآوردی نزدیک به ۳۸ میلیارد دلار هزینه برای وزارت دفاع آمریکا ایجاد کرده بود؛ رقمی شامل جایگزینی مهمات مصرف‌شده، تجهیزات ازدست‌رفته، ساعات پروازی بیشتر، عملیات اضافی و هزینه سوخت. دفتر بودجه کنگره هزینه ماهانه را در شدت پایین‌تر ماه‌های مه و ژوئن حدود ۲ میلیارد دلار و در سطح درگیری ژوئیه حدود ۳ میلیارد دلار برآورد کرده و از احتمال افزایش بیشتر در صورت تشدید جنگ سخن گفته بود.

🔴اختلال در انرژی و حمل‌ونقل نیز با افزایش قیمت‌ها در اقتصاد پیوند خورده بود؛ آن هم در شرایطی که هزینه‌های درمان، غذا و مسکن از قبل نگرانی مهم خانوارها بود. در سطح حقوقی، اختیارات جنگی میان کنگره و رئیس‌جمهور تقسیم شده و قانون اختیارات جنگی برای مخاصمات بدون مجوز، الزامات مشورت، گزارش‌دهی و در مواردی پایان عملیات پس از ۶۰ روز را پیش‌بینی می‌کند. مجلس نمایندگان در ۱۵ سپتامبر با رأی ۲۲۰ در برابر ۲۰۴ خواستار خروج نیروهای آمریکا از درگیری با ایران شد؛ اقدامی مهم، اما ناکافی برای پایان خودکار جنگ.

🔴نفوذ میان انتخابات

🔴پول و سازمان‌یافتگی، لایه دیگری از مسئله نمایندگی را نشان می‌دهد. هزینه لابی فدرال در سال ۲۰۲۴ حدود ۴.۴ میلیارد دلار بود و گزارش‌های مالی کارزارها نیز از نزدیک به ۵ میلیون دلار کمک کمیته‌های سیاسی و افراد وابسته به بخش دفاعی به اعضای کنگره در اوایل ۲۰۲۶ حکایت داشت؛ کمک‌هایی که هم به جمهوری‌خواهان و هم دموکرات‌ها رسیده بود. این ارقام وجود مشارکت مالی در سیاست را ثابت می‌کنند، نه اینکه صنایع دفاعی علت آغاز جنگ یا تعیین‌کننده رأی نمایندگان بوده‌اند.

🔴پژوهش گیلنز و پیج روی ۱۷۷۹ موضوع سیاستی در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۲ نیز نشان داده بود ثروتمندان و گروه‌های اقتصادی در مدل آماری آنان نفوذ مستقل قابل توجهی داشتند، هرچند درباره روش و تعمیم نتایج آن مناقشه وجود دارد. وعده ترامپ برای پرداخت ۵۰۰۰ دلار به بزرگسالان آمریکایی در صورت حفظ کنترل جمهوری‌خواهان بر دو مجلس هم به تصویب کنگره وابسته بود. تصویر کلی نه حذف شهروندان پس از انتخابات، بلکه فاصله میان بیان ترجیح، جلب توجه نهادی و تبدیل آن به سیاست است.

✅ با روندنگار، از هیچ تحول بین‌المللی جا نخواهید ماند
⭕️@Ravandnegarr

🫥