🔴چین از جنگ ایران چه آموخت؟ سقف قدرت آمریکا زیر ذره‌بین پکن / جنگ ایران نشان داد که آمریکا توانایی مدیریت چند بحران را ندارد / The National Interest

🔴قدرتِ محدود آمریکا

🔴شش ماه جنگ در خاورمیانه، هم توان مداخله گسترده آمریکا را نشان داده و هم محدودیت منابع واشنگتن را برجسته کرده است. عملیات «اپیک فیوری» بخشی از توانایی‌های نظامی ایران را تضعیف کرد، اما به نظم منطقه‌ای پایدار یا امنیت بیشتر برای شرکای آمریکا منجر نشد؛ ایران همچنان تنگه هرمز را مسدود نگه داشته، حوثی‌ها باب‌المندب را به چالش کشیده‌اند و فشار بر کشتیرانی دریای سرخ ادامه دارد.

🔴موشک‌های بالستیک و پهپادهای شاهد ایران نیز حدود ۴۰۰ میلیون دلار خسارت به پایگاه دریایی آمریکا در بحرین وارد کردند. همین الگوی استقرار پیشرو، ستون قدرت آمریکا در خلیج فارس و مبنای حضور ناوگان هفتم در اقیانوس آرام است. مسئله برای متحدان آسیایی واشنگتن این است که آیا آمریکا می‌تواند در دو صحنه به‌هم‌پیوسته، هم‌زمان منابع کافی فراهم کند و تعهداتش را پس از آغاز بحران حفظ کند.

🔴از هرمز تا تایوان

🔴فشار جنگ ایران مستقیماً به آسیا رسیده است. سامانه‌های دفاع موشکی و مهمات حیاتی به خاورمیانه منتقل شده‌اند و اعزام ناو «جورج واشنگتن» برای جایگزینی «آبراهام لینکلن»، برای مدتی غرب اقیانوس آرام را بدون ناو آمریکایی گذاشت. آمریکا از فوریه تا ژوئیه حدود ۱۵۰۰ رهگیر پاتریوت شلیک کرده و موجودی آن به کمتر از ۸۵۰ فروند رسیده است. هم‌زمان، بسته تسلیحاتی پیشنهادی تا سقف ۱۴ میلیارد دلار برای تایوان متوقف شد؛ مقام نیروی دریایی آمریکا این تصمیم را به نیازهای جنگ ایران مرتبط دانست و دونالد ترامپ نیز از امکان استفاده از این بسته به‌عنوان اهرم مذاکره با چین سخن گفت.

🔴وضعیت تایوان با هرمز یکسان نیست و تفاوت‌های جغرافیایی، حقوقی و نظامی بنیادینی دارد، اما پکن می‌تواند از نحوه مدیریت یک جنگ طولانی، تاب‌آوری منابع آمریکا و دوام حمایت سیاسی واشنگتن درس بگیرد. ژاپن حدود ۹۳ درصد واردات نفت خامش را معمولاً از هرمز تأمین می‌کند و کره جنوبی و فیلیپین نیز با پرسش‌هایی درباره دوام تعهدات امنیتی آمریکا روبه‌رو هستند.

🔴درس‌های پکن

🔴مهم‌ترین برداشت برای چین الزاماً شکست نظامی آمریکا نیست؛ واشنگتن همچنان قادر به اعمال قدرت در مقیاسی است که رقیب دیگری به‌سادگی نمی‌تواند تکرار کند، اما جنگ نشان داده این قدرت نامحدود نیست. ایران برای تحمیل هزینه نیازی به شکست مستقیم آمریکا نداشت؛ اختلال در یک آبراه حیاتی، فشار بر اقتصاد جهانی و شرکای واشنگتن و تحمل ماه‌ها حمله، برای تبدیل کنترل عبور از هرمز به اهرم مذاکراتی کافی بوده است. چین نیز در برابر اختلال انرژی مقاوم‌تر از انتظار ظاهر شد و با کاهش واردات و استفاده از ذخایر، فشار کمبود نفت را مدیریت کرد؛ در نتیجه، ابزاری که در بحران احتمالی تایوان یکی از اهرم‌های مهم غیرنظامی غرب تصور می‌شد، محدودتر از برآوردهای قبلی به نظر می‌رسد.

🔴در این وضعیت، پکن می‌تواند بدون تحمل بار اصلی نظامی، خود را شریک اقتصادی و دیپلماتیک باثبات‌تری معرفی کند و میزان تحمل واشنگتن را در برابر فشار پیرامون تایوان بسنجد. میراث آسیایی جنگ ایران به یک پرسش گره می‌خورد: آیا آمریکا می‌تواند در چند بحران هم‌زمان، منابع نظامی خود را بازسازی کند و نشان دهد تعهدات امنیتی‌اش موضوع معامله سیاسی نیست؟

✅ با روندنگار، از هیچ تحول بین‌المللی جا نخواهید ماند
⭕️@Ravandnegarr

🫥